Vakantie 2013

Onze vakantie had wat voeten in de aarde. Fred een nieuwe baan waarbij de schoolvakantie leidend zou zijn. Hierdoor zouden we top-hoogseizoen vakantie hebben. Op het laatste moment kon dat toch verschoven worden door een grote mutatie op zijn werk waarbij eigenlijk toezicht en sturing onontbeerlijk was. Dus hebben we nu de hele maand augustus vakantie. Een unicum voor ons, 4 weken!
Het voorseizoen is totaal verloren gegaan aan klussen, zie onze nieuwe kuip, dus was het wel erg prettig om niet direct na het te water gaan al op vakantie te gaan; even weer wennen aan het schip, de nieuwe situatie is niet zo verkeerd.

Vrijdag 1 augustus was ik al vrij, dus met een comfortabele 33 graden kon ik vast veel voorbereidingen treffen. Inpakken, het huis poetsen, de laatste boodschappen halen enz. Zaterdag was het dan zover, we konden vertrekken. Op de boot aangekomen bleek de standpijp aan bakboord wéér gelekt te hebben dus zitten we met een nat kussen, en een natte beschimmelde plek op de bank eronder. Gelukkig is het zonnig, waait het fiks en is de lucht erg droog zodat de natte plekken snel opdrogen. De lekkage is provisorisch gerepareerd en moet van de winter goed onder handen genomen worden.

De boot ingeladen, wat een boel rommel neemt een mens toch mee. en overlegd wat de dagplanning zou worden. Het is een goeie 23 graden en de wind is hard en trekt stevig door.Inmiddels is het een flinke windkracht 6 geworden met flinke golven volgens de marifoon. Die vertelde ook dat de jachthaven vol ligt, niet raar natuurlijk, schitterend weer, vakantie én weekend. Ineens trekt de lucht helemaal dicht en komt er een stortbui van jewelste. Met een bak wind erbij. Konden we gelijk controleren of de gerepareerde standpijp het hield. Kurkdroog, dat valt niet tegen.
Omdat het tij om het Wad op te gaan smorgens vroeg hoog en savonds rond 9 uur aangeeft is het nu geen handig moment om naar Schier te gaan. Vertrek in de avond betekent met schemer/donker aankomen en met de huidige weersomstandigheden is dat niet slim. En waarom zouden we, we hebben vakantie!.

Fred heeft een nieuwe laptop aangeschaft voor navigatie, internet en dagelijks gebruik aan boord, die kan op gemak worden ingericht voor zover nog niet klaar, een biertje er bij in de kuip om de vakantie in te drinken. Wie doet ons wat. Morgen zullen er ongetwijfeld mensen uit de haven op Schier vertrekken zodat wij er bij in kunnen en zo niet, dan gaan we wel buiten de haven op een zandbank/anker liggen tot er plek komt. De wind gaat liggen tot een gemoedelijke 3-4, dus dan is droogvallen of ankeren prima te doen. Onze vrienden vertrekken ook pas morgen en hopen zondagavond in Lunegat of Lauwersoog te komen en zien we daarna wel arriveren op Schier.
We moeten morgen wel vroeg op, om 9 uur willen we door de sluis heen zijn en het is nog een uurtje of 1.5 – 2 varen tot we daar zijn.
Zo eerst maar even plaats maken in de koelkast, onze eerste maaltijd van de vakantie wordt  zelfgemaakt.  Sla, gebakken aardappels en een gemarineerde karbo. Yoghurt toe

 

Plannen kunnen zomaar veranderen.

Zaterdag lekker gegeten aan boord, de afwas gedaan, staan kletsen met passanten aan onze steiger met een tweemaster die aanstalten maakten om te starten met een wereldreis. Ze waren met de laatste loodjes bezig en wilden zondag (de dag erop ) starten. Een beetje jaloeziekriebels bekropen me. Geweldig, jezelf zomaar een paar jaar los kunnen rukken van het dagelijks leven en dan de wereld over dobberen. Een dochter van een jaar of 2 …. Dapper.

Ondertussen was de wind ineens gaan liggen alsof de stroom op was die de ventilator boven aandreef. Het was rond een uur of 8 en er was nog voldoende tijd voor het donker werd. Snel de boel klaargemaakt, stroomkabel los, trossen los en gaan. De voorbereidingen waren tenslotte allemaal al gedaan. Over doodstil water, de twee sluizen draaiden niet meer, dus er kwamen geen laatkomers meer die nog snel een plekje moesten zoeken. We hadden het vaarwater voor onszelf. Naar de sluis bij Lauwersoog gevaren waar al één schip op het hout lag om te overnachten. Even getwijfeld of we daarachter zouden gaan liggen, maar besloten om toch maar op anker te gaan bij nog een 15 tal schepen die dat plan ook hadden opgepakt. We hebben lekker buiten gezeten, wijntje er bij tot de muggen en de dauw ons naar binnen joegen.

De volgende morgen vroeg op, even gezwommen als alternatieve douche, koffie gezet en richting sluis. Dat hadden we dus ietsjes eerder moeten doen, want alles lag al dubbel op het hout. Ook de steiger voor vergunninghouders lag al bezet, maar daar konden we dubbel, wel handig om toch even aan te leggen, de sluis was lager wal en om daar voor te gaan dwarrelen is onhandig en hectisch.

Uiteindelijk konden we met de tweede schutting mee en waren we een uurtje later toch op zout. De koffie was inmiddels op en in de wachttijd hadden we ook ontbijt gemaakt. Op naar Schier althans… de toren meldde in zijn periodiek bericht met weermeldingen en waterstanden dat de haven vol was voor platbodems. Dan maar op de rede droogvallen en zien wanneer er een plekje zou komen. Voor de zekerheid toch even de telefoon gepakt en gebeld met Ton, de havenmeester, die ons er wel tussen zou puzzelen, kom maar door naar binnen. Om die kans niet te missen zijn we op motor doorgevaren en het zeil maar niet gehesen.

Dat Schier vol lag was wel duidelijk. De platbodems lagen 3 en soms 4 dik, een smal stukje vaarwater tussen de binnenkanten van de steigers. En ja hoor, daar past Bolster zo precies tussen of het voor ons gemaakt is.
We liggen aan twee kanten met fenders tussen andere platbodems. Kunnen dus kiezen tussen steiger 1 of steiger 2 om af te stappen. Druk? ja, maar dat is geen punt, t is gezellig met platbodemschippers onder elkaar. Het geklauter over de schepen zorgt dat je voldoende beweging krijgt en houdt je lenig. Maandagmorgen varen er een aantal uit aan steiger 1, daar komt dus plek. of we gaan verkassen horen we wel van de havenmeester. Omdat het zondag is is het dorp op de souvernirwinkel na dicht. Even rondgeslenterd en een ijsje gehaald, en afspraken gemaakt met de lokale fietsenverhuurder dat we maandagmorgen twee fietsen komen ophalen.
‘savonds telefoon van de vrienden die we gaan treffen, ze proberen dinsdagmorgen aan te komen. De komende dagen liggen we dus op Schier, ook even in afwachting van de weerberichten. Voor woensdag en donderdag wordt heel veel neerslag (14 en 20 mm) voorspeld. Dat is geen weer waarin je van eiland naar eiland gaat hoppen, het zicht is dan heel slecht en je wordt er zo nat van.
Voor de maandag wordt warm weer voorspeld met ook op Schier 29 graden. Dan wil je wel op de fiets zitten want aan boord is het dan ook warm, zeker met eb, wanneer de zeewind over je heen waait omdat je in de havenkom verdwijnt.

Maandag tropisch warm

Het werd zoals voorspeld warm en zeer zonnig. De fietsen gepakt en in aangepast tempo richting strand gefietst. Ondanks de bouwvak en het mooie weer was het op het strand totaal niet druk. Zelfs bij de strandopgang lagen niet veel mensen. Een eind verderop zagen we een strandtent met vrolijke parasols, een mooi doel om naar toe te wandelen door het water. Het werd eb dus we liepen door de geul tussen strand en eerste zandbank. duizenden visjes die voor je voeten wegschoten in het heldere water. Af en toe een klein kwalletje, maar veel waren het er gelukkig niet. Bij de strandtent aangekomen bleken die ook van die ouderwetse vouw-strandstoelen te verhuren. Voor wel 3 euro voor een hele dag kon je je daar prima in nestelen. Koud drankje erbij … zeewindje en wat schaduw van het paviljoen op pootjes hebben we daar een paar uur mensen gekeken en genoten. Aan het eind van de middag langzaam aan weer huis of liever bootwaarts gefietst en zelf gekookt. veel te warm om ergens binnen te gaan zitten of in een te warm dorp. Er was onweer voorspeld, nou dat kwam ook. Aan alle kanten zag je de bliksemflitsen in een hoge frequentie naar benee komen. Het rommelde op afstand. Uiteindelijk kwam het ook over ons heen en kregen we ook fikse regen erbij, maar schade heeft het gelukkig niet gegeven in de haven. We konden gerust gaan slapen in de wetenschap dat het onweer aan het wegtrekken was en er geen nieuw werd verwachtn.

Dinsdagmorgen
Onze vrienden arriveerden, leuk ze weer te ontmoeten op Schier waar we elkaar hebben leren kennen. Vrienden van hen, die we op een verjaardag al eens hadden ontmoet kwamen met een platbodem en liggen vlak bij ons. Gezellig met zn 6-en geborreld en gekookt. Allemaal iets klaar gemaakt.

Woensdag regendag.
Het was voorspeld en ook helaas aangekomen de regen!
smorgens eerst verhalen, er vertrok nogal wat volk en met zoveel schepen aan elkaar geknoopt is dat een heel gedoe wanneer er eentje tussenuit moet. Wij werden ook versjouwd, dat zou met t handje, omdat we helemaal vooraan aan de dijk liggen. Iemand met een lange lijn op de kant, de motor zachtjes aan en de kont van de boot daarmee omtrekkend. Helaas hebben we een linksdraaiende schroef, dus wat wij wilden wilde de boot niet. Ipv naar de overkant te draaien wilde de boot terug. Afduwen met de vaarboom leek me een prima optie. Alleen … de vaarboom schoot toen ik bijna op t eind van het ding was los van de rand van de boot naast ons en om je dan nog terug naar je boot te slingeren is een hele klus. Dat lukte dus niet en met een rotgang schoot ik het water in, helaas nog met een klap tegen de reling. Iedereen staat aan dek om boten op te pakken , aan te pakken of te kijken of het allemaal goed gaat …
dus ik had aardig bekijks. Terug aan boord was geen optie, dus maar naar de kant gezwommen en via de vieze basaltblokken naar boven geklauterd. De schade is beperkt gebleven tot een grote blauwe plek op mijn heup en onderbeen, een snee in mn pink en een gedeukt ego. Dat laatste is het ergste. Voor t eerst van mn leven overboord gevallen.

Inmiddels is het zaterdag, en liggen we nog op Schier.
De blauwe plek op mijn heup is uitgegroeid tot een landkaart van jewelste, en ook m’n heup zelf doet flink zeer. Ik beweeg lastig en vooral op en afstappen gaat moeizaam. Geen omstandigheden waarmee je het zoekt om het Wad op te gaan met een vlagerige wind 4-5 wat betekent dat je toch wel moet werken en je schrap moet zetten.
Gelukkig is Bolster prima te gebruiken als drijvende caravan.
Gisteravond kwamen we terug van het dorp (een elektrische fiets is nu een heel plezierige manier om toch je mobiliteit te houden) en bleek de zee bedekt te zijn met vuuralg. De omstandigheden waren prima, windstil, weinig golfslag …Wat een prachtig gezicht is dat toch. De spaarzame golfjes die er waren kuifden met het omslaan lichtgevend. Naast onze boot, waar het dus helemaal stil was in het water dreef een olie-achtige laag waar je druppels in kon laten vallen die vervolgens resulteerden in vuurwerk.
Het schoot alle kanten op … adembenemend mooi.
Vannacht zal het wel minder zijn, het heeft gehoosd van de regen. Een enorme plensbui heeft flink wat zoetwater geleverd. De wind is 4-5 west en het is halfbewolkt. Warm is het niet, een graad of 17 maar zolang het droog blijft is er weinig mis mee. We blijven in ieder geval tot maandag, dan zien we wel weer verder of ik het red qua mobiliteit (en pijn).

14-8: Vertrokken vanaf Schier met als bestemming Noordpolderzijl
Woensdag zijn we vertrokken vanaf Schier. Het weer lijkt goed en dus gaan we na anderhalf week op Schier te zijn geweest. Doordat het niet zo hard waaide, we moesten wachten op mensen die heel erg snel naar Lauwersoog moesten en dus als eerste de haven moesten verlaten, hebben wij Noordpolderzijl niet voor de uiterste tijd dat we binnen konden varen kunnen bereiken. Dan maar achter een anker slapen en morgenochtend weer proberen. We hebben het anker laten zakken iets ten oosten van de ton VN5 waar we een relatief diep en vlak stuk troffen met zandgrond. We zijn daar ongeveer een uur voor tot een een uur na laagwater drooggevallen. Om 5 uur ging de wekker en nadat we de schepen die na buiten wilden voorrang hebben gegeven zijn wij naar binnen gegaan door de zeer smalle geul. Dus toch nog Noordpolderzijl. Daar lagen nog 2 andere schepen en een werkschip. Aanleggen en dan maar eens de omgeving verkennen. Koffie gedronken en ontbeten bij het beroemde ’t Zielhoes met een dikke uitsmijter. Daar waren we wel aan toe na de korte nacht en de vroege ochtend. Na het stevige ontbijt was het tijd om de omgeving verder te verkennen, een zijl, een noordzeedijk met schapen, koeien en paarden en een prachtig mooi waddengebied. Omdat het ’s ochtends erg vroeg was en het ging regenen hebben we een paar uurtjes rust genomen. Eenmaal vloed kwamen er allerlei schepen binnen, een groot jacht besloot te vertrekken en er kwamen wat platbodems en twee kokkelvissers binnen. Uiteraard claimde de eerste kokkelvisser hele haven en alles en iedereen moest verhalen. Uiteindelijk lagen op 50 cm van ons roer en dat was voor ons het maximaal haalbare, afstappen in de getijdenhaven was anders niet meer mogelijk bij laagwater omdat we anders geen trapje hadden.

16-8: Noordpolderzijl – Borkum
Wederom was het vroeg opstaan (zes uur: varen) om met hoogwater Noordpolderzijl te verlaten. Voor ons voer een andere platbodem uit. Toen de prikken op waren konden we vrijwel meteen het zeil hijsen en met een windje ZW 3 a 4 richting de Eems varen. Stroom mee, lekker windje en dat ging voorspoedig. We moesten het Wantij bij ZOL over voor 10:30 om niet te worden opgehouden door het gebrek aan water in het wantij van de Zuid Oost Lauwers. Dat lukte ruimschoots en rond 8 uur hebben we een anker uitgegooid bij RA12 om de grootste stroom op de Eems maar even af te wachten. Tijd voor koffie. We hebben tot dit moment op het Nederlandse wad geen zeehond gezien. Om 11 uur werd het anker gelicht, hetgeen nog moeite genoeg kostte, om koers te zetten naar de Eems. Het zonnetje scheen heerlijk. De wind was inmiddels stiekem aangezet tot een Bft 5 a 6 en we besloten de zeilen nog maar even niet te hijsen. Vooral ook omdat we op de Eems toch al zoveel stroom mee hadden dat we met een minimaal toerental draaiende motor al een knoop of 5 SOG snelheid hadden. Al snel verlieten we de beschutting van de zandplaten van het Wad en kwamen we in het zeegat terecht. Een pittige golfslag en sterke stroming zorgden voor spierpijn in armen en benen doordat het vasthouden van het roer en grootschoot zwaar werk is.
Precies bij de kentering slaan we de smalle ingang van jachthaven Baalman te Borkum in, ook wel Port Henry genaamd.

De invaart is smal en er is een sterke stroming. Bovendien varen er allerlei grote schepen op hoge snelheid vlak voor de haveningang. De invaart doet denken aan Vlieland: smal, sterke dwarsstroom. Eenmaal binnen zien we een merkwaardig verschijnsel. Overal palen zonder steiger en de steigers die er zijn ogen gammel: je zakt er bijna doorheen. Alle faciliteiten zijn er wel: stroom en zoet water. ’t Ademt wel sfeer en we voelen er ons ook snel thuis. Het havenkantoor is beperkt geopend maar je kunt er wel gelijk alles regelen: douchemuntjes, broodjes en informatie. Toch is het gemis aan internet en een weerbericht wel jammer. De douche blijkt een concept te zijn dat we voor het laatst hebben gezien tijdens de middelbare school: een kleedkamer en douchehokjes die open zijn. Wel is de douche lang en hard: 8 minuten en erg warm als je dat zo wenst. Lekker eten in Borkum kan in de jachthaven: het restaurant is goed en zeker niet duur. Ook de kaart is zeer uitgebreid en de bediening is geweldig: daar kan de Nederlandse horeca nog heel veel van leren. Alleen het restaurant is al een reden hier vaker te gaan komen. Na een erg lekkere maaltijd te hebben genuttigd besluiten we op tijd te gaan slapen. 2 nachten erg vroeg uit de veren, hard werken en veel nieuwe indrukken hebben ons gesloopt. Het was de hele dag lekker weer (23 graden) maar nu krijgen we toch wat regen. Tentje spannen en dan vroeg onder de wol.

17-8 Borkum (dag 2)
Lekker geslapen en met mooi weer naar het plaatsje Borkum. Bij het veer vertrekt een treintje naar het centrum die je snel en efficiënt naar het centrum brengt.  Het weer viel mee en werd beter dan voorspeld dus de hele dag gelopen met een zeiljack om de middel geknoopt. Borkum is echt een kuuroord; grote hotels en klinieken aan een boulevard aan het strand met in een prieeltje een orkestje loungemuziek ten gehore bracht.  De beschutte baai, die zowat rond loopt, heeft allemaal rieten strandstoelen die je kunt huren. Erg druk op het strand.  Op de plaat aan de zeezijde liggen zeehonden te rusten.  Daar mag je niet komen als badgast. VVV-zeehonden die rustig liggen en zich niets aantrekken van de drukte een eind verderop van badgasten. Inmiddels is de wind flink aangetrokken tot een Bft 6. Het slechte weer komt er toch aan. ’s Avonds gaat het serieus waaien en krijgen we de ene na de andere bui over ons heen. Geen weer om heel vroeg uit te varen.

18-8 Borkum (dag 3)
Met windkracht eind 6 / begin 7 zijn we met de bus naar de supermarkt (Lidl) gereden om onze voorraden aan te vullen. Tot onze verbazing heeft de Duitse versie van deze supermarkt toch een heel wat ruimer assortiment dat de bij ons bekende versie van deze winkel. Eenmaal terug in de haven blijft het stevig waaien maar breekt het zonnetje wel door. De wind draait naar het westen waardoor we aan lager wal komen te liggen. De temperatuur is prima dus morgen op naar Juist ?

19-8 Op naar Juist
De zeilen waren ’s avonds al klaargemaakt (huik eraf, vallen er aan) maar ’s ochtends om 6:30 was er geen zuchtje wind.  De windmolens stonden stil, de zee was zo glad als een spiegel. De zeilen gehesen toen we de veerbootshaven voorbij waren zodat we de golvenmakers in ieder geval achter ons hadden.  Maar dat was een zinloze exercitie, we kwamen slechts vooruit door de stroom mee. Toen het wat begon te waaien kwam de wind uit een verkeerde richting zodat we er nog niks mee konden. Op naar de Oostereems over het wantij. Eenmaal bij de Oostereems was het lastig zoeken naar tonnen: wat staan deze ver uit elkaar.  Zo kwamen we uit op een sperrgebiet waar munitie lag maar daar konden we nog net mooi omheen varen.  Toch zal het niet de bedoeling zijn geweest zo dicht bij het gebied te komen, maar dat was nu even niet anders. We wisten wel waar we waren door deze betonning en dat bleek nog steeds aardig op de goede koers te zijn. Daarna de prikkenroute genomen naar de haveningang van Juist, die werd gedeeld met het veer.  Omdat dit een droogvallende haven is, is dat en drukke route omdat het verkeer (veer, vracht, plezier) allemaal in een kleine tijdsinterval rond hoogwater kan in- en uitvaren.  De invaart van de jachthaven is zeer smal en er staat en behoorlijke stroming. Het is een uitsparing in een stalen damwand met wat prikken. De jachthaven is nieuw en heeft 5 steigers met aan beide zijden boxen. Het zag er allemaal schitterend uit. De haven zelf is volledig volgelopen met slib zodat je droogvalt in de haven, zelfs kielboten die 150 cm staken lagen mooi recht in de slib aan de grond. Dat duurde ongeveer 5 a 6 uur rond laagwater. Het ligt wel stevig. Omdat we voor de openingstijden van de douche in Borkum waren vertrokken hebben we ons gemeld en gelijk maar even kennis gemaakt met de douche in Juist.  Dat was prima verzorgd, alleen waarom daar nou weer een drukknop op zit die elke 15 seconden ingedrukt moet worden voor water ontgaat mij een beetje. Er is ook Wifi in de haven.
Daarna zijn we het eiland gaan verkennen. Juist is autovrij, alles wordt gedaan met paard en wagen of met fietskarren. Het eiland is 17 kilometer lang en 1 km breed zodat van waddenkant naar Noordzeestrand slechts eventjes lopen is. Ook hier weer grote kuurhotels en heel veel vakantieappartementen. ’s Avonds kostte het ons veel moeite om een tafeltje te krijgen in één van de vele horecagelegenheden. De capaciteit van de ons leuk en lekker lijkende restaurants was kennelijk niet toereikend voor de vraag.

20-8 Juist (2e dag)
Vandaag hebben we fietsen gehuurd voor een dag en ook dat was weer hetzelfde verhaal als de restaurants: pas bij fietsverhuurder 3 konden we 2 fietsen krijgen maar dat waren dan wel dure elektrische fietsen. Voor Fred de eerste kennismaking met het fenomeen trapondersteuning. We hebben het hele eiland gehad en ook nog een flink stuk gelopen naar de oostkant voorbij het vliegveld. Het schone imago van Juist bleek flinterdun, er is een heel erg druk vliegveld in het natuurgebied. Elke minuut was er wel een vliegbeweging te horen of zien: Schiphol in het klein. Voor ons is Juist zeker niet het meest favoriete eiland; het is vooral duur, veel sjieke kledingwinkels en weinig diversiteit in andere dingen dan natuur. Die natuur is er wel volop, maar ook de fietsroute is een lange rechte weg die je heen en terug fietst.  Alleen het dorp heeft een paar straten. Het weer was wel prima, half bewolkt, 20 graden wind WZW Bft 4.
Morgen gaan we naar Norderney of naar Baltrum. Norderney trekt niet zo maar dat komt door de verhalen die we er over hebben gehoord. Eerst maar eens zien of dat ook zo is. Waar we gaan landen is ook afhankelijk van het weer morgen. Er is weinig wind voorspeld, als we moeten motoren wordt het Norderney, anders maakt Baltrum een goede kans.

(Fred heeft onderstaande geschreven)

 

Norderney of Baltrum ?

Omdat Norderney eigenlijk maar een klein stukje varen was vanaf Juist en het heerlijk zeilweer was hebben we besloten koers te zetten naar Baltrum toen we vlak voor de haven van Norderney kwamen.  Baltrum was ook voorbereid en was eigenlijk gewoon de tonnen volgen tot aan Baltrum. We hadden een prachtig zeilwindje, tijd om over het wantij te varen en ook nog eens op tijd op het eiland aan te komen.  Wat wil je nog meer. Vlak voor het sterk stromende zeegat besloten we de zeilen te strijken en de laatste paar honderd meter op de motor te doen. Op de oostkant van Norderney lagen de zeehonden al te wachten op het zand. Het was dan ook al eb aan het worden zodat er een extra sterke stroming stond, ik schat zo rond de 4 knopen.  Het zeegat bleek achteraf ook niet bevaarbaar en ook niet betond: zandbanken, smal en sterk stromend.  Wel een mooi gezicht.  Eenmaal de haven in werden we door een delegatie buurmannen opgevangen.  Helaas vloog één van de hulpvaardige buurmannen de zeer instabiele zijsteiger niet te kunnen bedwingen en viel bij het aanpakken van lijntjes van Bolster dan ook achterover in het water.  Meer dan een gekwetst ego heeft hij er gelukkig niet aan over gehouden.  De haven is klein en valt droog.  De havenmeester is tevens luchtverkeersleider en je moet je dan ook melden op het vliegveld.  Geen moderne communicatie met de buitenwereld anders dan telefoon, een douche die prima maar erg kort was (de duurste douche ooit gezien op een jachthaven, 25 cent per minuut) .  De haven ligt vlak bij het plaatsje en dat was erg leuk opgezet. Mooie stranden aan de Noordzee, een dorpskern die de noodzakelijke faciliteiten biedt: bakker, supermarkt, uit eten en drinken, allerlei andere winkeltjes. En overal liepen konijnen. Transport was geregeld met paard en wagen (dus geen auto’s) en de luchthaven was ook rustig (in tegenstelling tot Juist). We hebben een lekkere pizza en toetje gegeten en toen weer terug naar Bolster.

Langeoog: 22 augustus 2013

De volgende dag was de keuze blijven of varen.  We hadden bewust 1 dag betaald om deze afweging te kunnen maken. Geen zuchtje wind was er te  bekennen, dat was dus niet zeilen.  Omdat Langeoog een klein tochtje was besloten toch maar te streven om zoveel mogelijk gebruik te maken van het tij en op tijd te vertrekken vanaf Baltrum. Dat werd 2 1/2 uur voor hoogwater en op de motor lieten we ons rustig voortstuwen over het wantij. Het was er druk tussen de prikken, veerboten, vrachtboten, vissersschepen en veel pleziervaart. Af en toe dook er een nieuwsgierige zeehond op om ons te begroeten.  Het zeegat konden we eigenlijk grotendeels afsnijden, even wat grote schepen afwachten en we konden verder zonder veel problemen naar binnen. Iets mindere wiebelsteigers dan op Baltrum en een grotere haven.  Prima faciliteiten.  ’s Middags het dorp in gelopen omdat we de trein net hebben gemist vanwege verhalen in verband met toezeggingen aan anderen die op het door ons uitgekozen plekje moesten liggen.  Dan maar even lopen.  Langeoog is een leuke plaats van redelijke omvang. Boodschappen gedaan, prepaid simkaart gescoord  voor data en een fiets gehuurd. Allemaal redelijk geprijsd.  Lekker gegeten op Bolster met een witlofsalade en een stukje vlees.  Op de haven was het onrustig door een aantal mensen die een feestje wilden vieren en daar de rest van de haven van mee liet genieten. Overigens valt Langeoog ook droog, je zakt in de slik. Morgen maar even een stukje fietsen om het eiland te verkennen.

 23-8: Langeoog (dag 2)
Omdat we toch ook iets van het eiland Langeoog wilden zien hebben we een fietstocht gemaakt. Eerst naar de oostkant om zeehondjes te kunnen zien en toen weer terug naar het dorp. Een fietseiland is het niet, het heeft overeenkomsten met Juist. De route naar de oostkant gaat voor de helft over dezelfde weg heen als terug. De Noordkant heeft veel zandstranden hoewel er nu een enorme hap is uitgeslagen en ze dat aan het repareren zijn met grote machines. Dit heeft te maken met het verzanden van het zeegat tussen Baltrum en Langeoog waardoor de stroom het zand in het zeegat neerlegt en de noordkant afgesleten wordt door de stroom. Een dagje fietsen op het eiland is eigenlijk wel het maximale haalbare zonder in herhaling te vallen. Het is wel weer een ander eiland dan de overige Duitse eilanden; autovrij (die zijn er meer), treintje naar het dorp (ook die zijn er meer) maar de natuur wijkt af en de sfeer is anders. De douche is prima, inbegrepen bij het havengeld, geen tijdslimiet en een prima straal en temperatuur. Inmiddels is de haven volgelopen met enorme kruisers (tot en met 62 voet) en wanen we ons in Monaco. We verwachten nog een 15 meter jacht achter ons, deze heeft het echter niet gehaald dit tij.Het is inmiddels ook stevig gaan waaien (6Bft) en het is wel heerlijk weer (half bewolkt, 24 graden). Dat treffen we wel deze vakantie: het is lang geleden dat we zulk mooi weer in de vakantie hebben gehad. Kijkend naar de verwachting overwegen we toch maar een extra dagje te blijven liggen op Langeoog.  We zijn even een hapje gaan eten in het restaurant aan de haven: Kajüte am Hafen.  Dit restaurant stelt ook gratis WiFi beschikbaar aan gasten in de haven. Het is eten is er prima en zeker niet te duur. Vannacht is het gestopt met zachtjes waaien en we hebben een onrustige nacht gehad totdat het weer laag water werd en we weer keurig vastlagen in de slib. Dat heeft dan soms ook zijn voordelen.

24-8: Verwaaid op Langeoog
Vandaag waait het lekker door. Heerlijk weer (zonnig, 24 graden) maar wel een stevige bries, zuidelijk Bft 6.  Dan verandert deze haven in een geweldige klotsbak waar je je boot stuiterend aan een al even zo hard stuiterende steiger terug kunt vinden. We hebben een filmpje gemaakt en zo gauw we thuis zijn zal ik een poging wagen deze online te zetten zodat je een voorstelling kunt maken van een golvende betonnen drijfsteiger. We hadden het idee dat er nog wel boten over de steiger heen gegooid zouden worden, dat viel gelukkig mee. Bolster ligt aan de middensteiger en die is een stuk minder ‘flexibel’ en dus rustiger. De drijvende periode was erg onrustig ook overdag.  Daarnaast was het een druk in- en uitvaren en dat doen ze hier op allemaal op één manier: hard.  Als dat dan fout gaat, gaat het ook gelijk goed fout want dan is er geen houden meer aan.  Gelukkig was dat niet aan de orde doordat er eigenlijk altijd wel handjes genoeg op de kant stonden om de schade te beperken. Er was genoeg te zien en ook rondom ons waren de ligplaatsen onderhevig aan mutaties.  De 62 voeten grote vlek is vertrokken en de achterbuurman van 15 meter is niet gekomen. Aan het einde van de dag werd het bordje bezet weggehaald en 10 minuten later hadden we twee nieuwe achterburen. We kregen de indruk dat er een soort meeting plaatsvindt in deze haven des weekends: veel mensen maken een klein oversteekje uit een haven aan de overkant en lijken elkaar te kennen. We hebben het hier prima naar onze zin maar die wind mag onderhand wel eens even uit. Terwijl ik dit typ gaan we weer drijven door opkomend water en giert de wind door het want, het belooft weer een onrustige nacht te worden.

25-8 Nog steeds verwaaid op Langeoog
Langeoog is een eiland dat als geen ander doet aan klantenbinding: ze zetten een soort mistral/föhn aan om je maar zo lang mogelijk te houden op het eiland. Laten we beginnen bij de onrustige nacht: deze viel eigenlijk wel mee doordat de wind meer uit een oostelijke richting kwam, dus geen enorme opbouw van golven in de haven.  Wel lagerwal en een stevige wind. Maar goed, dat was een nacht die niet zo onrustig was als de vorige maar nog steeds voor verbetering vatbaar. Ook was de voorspelling dat het ook vandaag redelijk door zou waaien maar de wind in de loop van de dag zou afnemen.  Vergeet het maar. Op dit moment blaast de wind 6 a 7 Bft en  dat samen met een zeer zonnige dag en 25 graden sloopt dat je volledig. Prachtig weer dus maar o zo vermoeiend.  Morgen is ons minder wind beloofd zodat we graag verder willen.  Een aantal doelstellingen hebben we inmiddels geschrapt: verder oostelijk naar Spiekeroog, Wangeroge en Carolinensiel gaan we denk ik niet halen met deze oostenwind. De volgende bestemming zou best wel eens Norderney kunnen zijn vanwege de wind.
Vandaag boodschappen gedaan met het treintje van en naar het centrum. We hebben een dienstregeling gekregen van deze trein waarop slechts 1 ding kan worden gelezen: de tijden van de dienstregeling op het kaartje zijn de tijden waarop de trein zeker niet rijdt.  Zo zit je 45 minuten te wachten in de verkeerde trein en geen mens weet wanneer dat ding dus wel gaat rijden.  De terugreis was al niet veel beter behalve dan dat we een trein hadden die wel redelijk snel ging rijden maar volgens de dienstregeling pas een half uur later moest gaan rijden. Hopeloos.  Een deel van Monaco is overigens weer vertrokken met een boel bombarie en de haven lijkt weer een beetje een normale haven. Mag nu eindelijk die wind eens op zachtjes ?

26-8 Van Langeoog naar Norderney
De gevraagde windinstorting door Fred die is er niet gekomen. Wel een kleine draaiing van de wind  die ervoor zorgde dat onze nachtelijke knerp en piep/kreungeluiden anders klonken, dan ben je er weer een paar keer uit om te kijken of alles nog wel goed ligt. Wanneer het net een beetje is gewend en de wind nog steeds snoeihard door het want fluit bij alles wat een mast heeft  en je in slaap sukkelt word je wakker van een onderaards geluid, wat blijkt te horen bij een zeilboot die probeert met afgaand water van een cm of 30 weg te varen.  Lukt niet dus.  Hij ploegt zich een mooie voor door het  slik in de haven, weet nog net de uitgang tussen de twee steigers te bereiken (valt allemaal op te maken uit de diepe voren die te zien zijn  bij eb) en keert om om aan de steiger tegenover zn oude plekje te landen.  Wij dus weer wakker om 6 uur.  Op naar het volgende brokje slaap.
Na het ontbijt, alweer in de stralende zon,  lijkt het even wat luwer te worden. De voorspellingen zijn van  6 naar 4-5 noordoost, ideaal dus om de tocht richting het Nederlandse Wad te maken.  De 2 uur voor hoog is om 14:00 en geeft ons de ruimte om op ons gemak de boel klaar te maken. Omdat het vooral wind mee is stappen we af van ons vaste voornemen om op het Wad altijd met een rif te varen.  dom dommer domst.

Tegen de tijd dat we weg kunnen is de 4-5  echt wel een fikse 5 met schieters naar 6 (wat achteraf ook wordt bevestigd door de windrapporten).  Wij zijn echter onderweg zonder rif en vertrekken met alleen grootzeil.  De fok wil met een voordewindse koers altijd zn eigen leven gaan leiden wat met een keerfok nog wel eens wil resulteren in een vastzittende schoot aan de constructie die onze mast laat zakken,  dat betekent dat je naar voren moet en met een golfhoogte van dik een meter is dat niet leuk. Kortom alleen op het grootzeil dus.

Dat werd een fikse klus. Zeker omdat de koers door prikkenland ging (staken die ipv boeien de weg wijzen) en prikken moet je serieus nemen en niet al te ver bij je vandaan ronden.  De route was  deels halve wind,  meest ruime wind en stukken voor de wind, helaas niet allemaal over dezelfde boeg dus we moesten  meerdere malen gijpen, iets wat je met windkracht 5 gewoon liever niet doet.  Maar er was weinig alternatief stormrondjes in een supersmalle geul is zoiets als pirouetten draaien op een boerensloot. Zeker als je ook nog allerlei tegenliggers, oplopende medeliggers en beroeps tegen komt in die smalle geultjes. Ook de veerboten en vissers gaan door de prikkengeulen.   Na een goede 4 uur hard werken, waarbij Fred navigeerde, ik zeilde en Fred me hielp met gijpen en met halve wind koersjes,  wat een kracht komt er dan op het roer te staan (fok mis je dan wel om de boot op trim te houden).  Ik werd zowat overboord geduwd door mn helmstok omdat ik aan lagerkant stond en met m’n linkerarm de grootschoot bediende (wordt spierpijn morgen, kan niet missen).

Beide hebben we onvoldoende eelt op de handen, blijkt maar weer,  Met gijpen en constant de schoot in handen varen hebben we beide plekken die blarig aanvoelen.  Platbodemzeilen is best wel werken. 🙂 Maar goed, we kwamen op Norderney na een groet aan Baltrum en een blik op heel veel zeehondjes op de richel tussen  de eilanden in. Geen foto’s dit keer,  daar was het te druk voor met bezigheden.   Norderney is voor ons onbekend, dus ruim op tijd voor het eiland de zeilen gestreken (wat met zo’n wind en golfslag ook nog een heel gedoe is) en op motor naar binnengelopen.  Een loei van een stroming voor de haveningang, ondanks het feit dat we zowat op hoog binnenliepen. Als een krab scheef naar binnen.  Wat ben ik blij met de PK’s van onze Mercedes. Achteraf blijkt dat de haven breed en ruim genoeg is om daar zeil te strijken,  een goede om te onthouden.

De haven is fiks vol en het is zoeken naar een plekje. op een kopsteiger kunnen we terecht, niet zo verkeerd om te liggen, alleen lastig aanleggen. Dankzij behulpzame mede-haven genoten zijn we veilig geland en liggen we nu heerlijk rustig.

Havenmeester gezocht, die zich in een gebouw hoog boven de  haven bevindt.  Prima geregeld allemaal.  schoon sanitair en internet (vandaar het kunnen bijwerken van het blog) en broodjes. Je schijnt hier ook te kunnen tanken maar dat ontdekken we morgen wel.  Eerst een biertje op het terras (werden er wel 2) en besloten om er ook een hapje te eten.  Te lam om nog zelf te gaan koken.  Voor 12 euro de man heerlijk gegeten op het terras.  Toen richting boot waar het inmiddels half 10 is geworden., we zijn weer een meter of 3,5 gezakt en het is stil … geen gefluit door het want. Ongekend!  Geen idee of deze haven droogvalt, ik vermoed van niet, we zien het wel. Of we morgen doorvaren naar Borkum of Nederlandse Wad zien we wel als we wakker worden.  Het tij is toch niet vroeg,  we kunnen ruim ontbijten, de broodjes zijn besteld en staan morgen om 8 uur op ons te wachten.

Ik denk dat we er vroeg in liggen en wie weet zomaar een nacht door kunnen slapen.

27-8 Norderney – Borkum
Vannacht een rustige nacht beleefd.  Norderney is een rustige haven, hoewel er wel vaak en veel verkeer is op het water. Ik was op tijd wakker op jacht naar wat diesel. Helaas ben ik daar niet in geslaagd, gelukkig hebben we nog zat aan boord. Na advies te hebben ingewonnen bij de havenmeester besluiten we om 12:30 te vertrekken, vier uur voor hoogwater maar laat genoeg om over het wantij onder Juist te komen. In het zeegat bij Norderney besluiten we de zeilen te hijsen aangezien het toch rustig is. Op de oostpunt van Juist zien we al wat mist opkomen maar dat is verder nog geen probleem. Het is lekker, de wind draait door naar het NO en is kracht 3. De temperatuur is eerst nog wel een 22 a 24 graden maar dat zal later dalen. Nog steeds t-shirt weer en korte broeken weer. Onder Juist neemt de wind toe naar een Bft 4 en op de Osterems neemt ook de golfslag toe naar een 1,30 – 1,50.  We varen grotendeels voor de wind of ruime wind. Het navigeren op de Osterems is lastig omdat er verschillende geulen zijn en de tonnen ver uit elkaar staan. Ook schijnt er bij te horen dat allerlei motorboten en speedboten overlast veroorzaken door golven veroorzaakt door hoge snelheden die men wenst te varen. En dat in werelderfgoed natuurgebied. Wellicht dat de overheid hier ook eens wat aan kan doen, er is niemand / niets die plezier beleeft aan deze groep gebruikers van het natuurgebied.  De natuur zelf zien ze niet, het gaat puur om de snelheid en het plezier van het op de kop zetten van andere watersporters.  Jammer. Eenmaal aangekomen onder Borkum laten we de zeilen zakken op een rustig plekje en varen het laatste kwartiertje op de motor naar de haven.  Moe maar voldaan leggen we aan in Jachthaven Baalman om daar nog een prima maaltijd te genieten in het restaurant aan de haven.

28-8  van Borkum naar Lauwersoog.

Omdat de wind nog voor de laatste dag vanuit Oost zal waaien,  later op de dag via Noordoost en ’s avonds Noordwest besluiten we om direct door te gaan naar het Nederlandse Wad, anders wordt het wel erg veel motoren en dat is zonde als er gezeild kan worden.   Omdat de Eems bij kentering gevaren moet worden, anders is er veel te veel stroom,  moeten we om kwart voor 10 weg. Prima tijd, nog kunnen douchen en ontbijten en dan richting de Eems.  Nauwelijks een zuchtje wind,  dus op de motor,  die we toch het stuk  fast-shipping-lane  er bij willen hebben. Het is relatief rustig met de scheepvaart,  geen wind maar toch staat er een golfslag die ons – komend vanaf de zijkant – laten rollen als wat.  Dat is het nadeel van een platbodem,  het slaat en doet, en je hebt je handen vol aan het roer en de giek een beetje in bedwang houdend.

Na veilig aan de overkant gekomen te zijn konden we zowat voor de wind richting zuid  om de ‘afslag’ naar het Eemswadje te nemen.  We wisten dat we,  vertrek net voor eb,  er niet overheen zouden kunnen,  maar de Eems met kentering ging voor.  Dan maar een getijdestop.  Mooi tijd om verse koffie te zetten.  Ondanks weinig wind, hadden we toch een fikse snelheid (de vloed kwam op) en op fok haalden we toch een knoop of 3.

Het anker uitgegooid toen we nog net water hadden. Omdat we maar een korte stop hoefden te maken besloten we om het achteranker (zonder ketting) uit te zetten en daar op te gaan liggen wachten.  Het achteranker had ook als voordeel dat we in de vaarrichting bleven liggen (vloed achterop).  Niet meer doen dus.  Het anker was (zonder ketting) te licht om ons te houden, of de stroom was te sterk.  Maar het gevolg was dat we gingen liggen krabben, en uit de geul werden gezet.  De motor starten, en het anker in zien te halen was niet zomaar een klusje wat simpel ging.  De achterbolder is enkel uitgevoerd, en met de voorbolder (dubbel) leg je een lus om de andere bolder heen zodat je betere borging hebt.  Wat er gebeurde was dat te te grote lus over de kleine bolder heen schoot en Fred de volle trekkracht op zn armen kreeg. Niet meer in staat om de lus om de bolder te krijgen was er maar één optie, de lijn laten gaan anders was hij er mee overboord gegaan.Dan ben je ineens heel snel weg en een stuk verder, meegedreven op de stroom. Dus op de motor gedraaid in een te smal stukje vaarwater, er was eigenlijk nog steeds veel te weinig water om te kunnen manouvreren en op zoek naar de lijn.  Volgens Fred was het een drijvende lijn en zouden we hem terug kunnen vinden (hij had gelijk).  met behulp van de pikhaak kreeg ik de lijn te pakken en konden we de exercitie ‘anker binnenhalen’ opnieuw uitvoeren, nu van de voorpunt af, met dubbele bolder. Avontuur overleefd,  anker gered en geen blijvende schade behalve een schaafplek.

Toen door op zeil, vol tuig dit keer, en heerlijk over de diverse wantij’s  heen gemanoeuvreerd.  Op één klein stukje na, waar de motor aan moest omdat het pal in de wind was,  konden we Lauwersoog op zeil  bereiken.  Even overwogen om nog koers te zetten naar Schier, maar dat was dan  tegen de wind in,  inmiddels was de wind zover gedraaid dat dat dus motoren zou worden én het was in tijd zo krap geworden dat dat nauwelijks haalbaar zou worden.  Aangezien we al 9 uur onderweg waren, was de energie ook een eind op.  Het is best intensief  zulke krappe routes varen waarbij je de schoot constant in handen hebt en flink werk hebt aan het roer.  Fred is meestal verantwoordelijk voor de zwaarden en de navigatie.  Ook dat laatste vergt nogal wat concentratie,  je ziet vaak wel wat tonnen in de verte, maar welke is nu de juiste, en heb je ze allemaal in beeld.  Eentje overslaan kan betekenen dat je vastloopt op die wantijen.  Al met al een heerlijke zeildag en dus op naar Lauwersoog.

We dachten in de buitenhaven te landen, het was al richting 7 uur, maar de sluis zou nog één keer draaien dus besloten we mee te gaan naar binnen. De buitenhaven is een prima locatie wanneer je door wilt op zeewater, maar erg rustig lig je er niet met de vissers die op elk tijdstip van de dag én nacht binnenkomen of vertrekken.  Hun motorgeluid is erg goed hoorbaar binnen in jouw schip via het water.  Na de sluis hebben we Bolster op (nu wel vertrouwd) het achteranker  tegen de rietkraag aangelegd.  Na een geimproviseerde maaltijd (stampot sla is best lekker, met spekjes, ui, en tomaat)  hebben we de vakantie nog afgesloten met een lekkere witte wijn. Door muggen en vocht werden we naar binnen gestuurd en konden we later gaan slapen zonder ons druk te maken over eb- vloed en getijdentabellen.

29-8  Lauwersoog  naar de thuishaven

Wakker worden om half 7 met geen wereld om je heen.  Wat een mist,  30 meter was al ver. Maar even terug naar bed gegaan omdat er toch niets te doen was buiten.  Na nog een uurtje geslapen te hebben  bleek de mist nog steeds zo dik.  Uitgebreid ontbeten,  gebakken eitjes, koffie bracht de tijd goed om.  Daarna de boot gaan poetsen, het zout moest er af.  Emmers vol zoet water over de boot en schrobben maar.  Landvasten en stootwillen te water en laten weken.

Toen was de mist wel weer zover opgetrokken dat we weg konden.  Een uurtje of twee varen is het wel.  Terug in de haven bleek dat er een  boutje van het toplicht op het dek was gevallen, later vonden we er nog eentje, dus moest de mast nog even naar beneden. Dat hebben we gedaan in de lunchpauze van het havenpersoneel,  tanken moest ook nog en daar hebben we hen voor nodig.  Nadat de mast weer overeind stond konden we om 1 uur de tank volgooien en terug naar onze ligplaats.  Toen kwam het rotste werk, de boot leeghalen, maar ook dat is inmiddels gedaan.
De wasmachine draait inmiddels thuis z’n rondjes en de foto’s moeten worden uitgezocht om tussen het blog te worden ingevoerd.

Het Duitse Wad is zeker een volgend bezoek waard!  Dan proberen we ook de resterende eilanden  Spiekeroog en Wangeoog te bereiken en de plaatsjes aan de kust.