Tagarchief: Scheepswijs

Een reisje naar Enkhuizen – 6 november


Dit weekend wordt in Enkhuizen de Klassieke Schepen beurs georganiseerd; iets wat ons met een platbodem wel een leuke weekendbesteding lijkt.  Het is nog steeds wennen om een weekend door te moeten brengen op de wal.  Op naar Enkhuizen dus, waar we gelukkig droog weer treffen ook al is het kil en grijs en guur.

Eerst maar eens even rondkijken aan de steigers waar een hele verzameling grote en kleine klassieke schepen liggen.  Leuke gesprekken gehad en trotse rondleidingen door eigenaars van schepen.  De Deining (de schouw waar we ooit voor hadden ingeschreven voor de Waddencursus) lag er ook. Uiteindelijk zijn we daar nooit mee gaan varen, wel mee gaan opvaren op een Lemsteraak.  De kans om nu alsnog aan boord te komen lieten we niet glippen. ’s-Middags konden we inschepen. Daarna rondgezworven in de tent die veel standjes over van alles en nog wat bevatte.

We kwamen ook de stand tegen van  VSRP, de vereniging van rond-en platbodems waar je je schip kan laten registreren in het  ‘stamboek’  wanneer je aan de voorwaarden voldoet. Voor de zekerheid hadden we de maten en originele bouwtekeningen meegenomen.  Een heel leuk gesprek met een enthousiaste man die nota bene op (bijna) loopafstand van ons vandaan woont.  Hij heeft de tekeningen meegenomen en gaf ons goede hoop dat Bolster opgenomen kon worden in het Stamboek.  Er waren meer JonkerPaans schouwen met een officieel stamboekerkenning.  Grappig was dat een straatgenoot van ons – helaas net verhuisd – ook een Jonkerpaans Zeeschouw heeft. Inmiddels hebben we al een (voorlopige) goedkeuring binnen, en een registatienummer! Bolster is erkend als echte Zeeschouw. Om officieel in het stamboek te worden opgenomen moeten we nog een paar foto’s  (waaronder die van het onderwaterschip)  opsturen. Gelukkig hebben we die gemaakt toen Bolster in de touwen van de kraan hing.

Na een kop koffie en een broodje moesten we ons naar de Deining haasten voor de proefvaart. Het werd geen zeilen maar wel manoeuvreren op de motor. Een ervaren bevlogen schipper heeft ons de kneepjes van het sturen laten ervaren. Wat was ik blij met mijn lessen van Scheepswijs deze zomer. We voeren niet al te ver van de steigers van de Beurs en er waren heel wat ogen op ons gevestigd.

Het stilleggen van het schip, het achteruitvaren,  allemaal oefeningen die we ook met Marianne hadden gedaan kwamen weer aan bod met een totaal ander schip, groter en zwaarder en met een andere motor. Fred vond dat ik vooral aan het roer moest … eigenlijk best een goed idee want ik laat het toch (te) vaak aan hem over.  Als klap op de vuurpijl moest ik in een veel te nauwe inham tussen te dure schepen in ‘straatje keren’.  De eigenaar van een scherp jacht van een paar ton kwam al gestrest met een enorme stootwil aangerend om de dreigende botsing te voorkomen.  Niet nodig uiteraard, met een cm of 20 speling en heel gecontroleerd draaiden we langs zijn romp weg.  Maar goed dat hij de goudvissen op mijn rug en guppen in mijn handen niet gezien had.  De schipper gaf mij het vertrouwen dat het ging lukken. Terug naar de kade,  alweer aanleggen met veel te veel ogen, ging niet helemaal goed, maar omdat het vrijwel zonder snelheid ging, met stootwillen op de goede plekken ertussen,  was er geen schade en de enige stress die er was was bij mij als roerganger diep van binnen. Goed voornemen voor volgend jaar: meer oefenen op de motor! 

Cursus Varen op de motor

Een 7 ton zware zeeschouw met een 42 pk motor varen is toch wat anders dan een Friendship van 1200 kg met buitenboordmotor. Tenminste, zo voelt dat wel. Het grootste deel van de verhuizingsreis van Lage Zwaluwe naar Stavoren had ik op de motor gevaren en dat is inderdaad even wennen. Aanleggen, afvaren en sluizen is toch van een andere orde dan het Friendship. Om Marianne dat kunstje ook te leren heb ik de beproefde Scheepswijs organisatie ingeschakeld. Op de waddencursus hebben wij daar goede ervaringen mee opgedaan en ze hebben speciaal voor vrouwen en platbodems dit soort cursussen op het programma. Wij hebben gekozen om dat op eigen schip te doen. Ergens in mei kwam Marianne van der Linden zelf langs en daar waren we allebei blij mee aangezien we al de waddencursus van haar hadden gehad en wisten hoe ze instructie gaf. De dag bestond uit afvaren, aanleggen, sluis, manoeuvreren, achteruitvaren, stilleggen en -liggen, communicatie tussen bemanning bij deze manoeuvres. De belangrijkste les van de dag was toch dat je vooral moet leren luisteren naar je schip en daarop reageren en anticiperen. Vooral ook zorgen dat je precies zoveel vaart hebt dat je controle hebt in speciale verrichtingen maar ook niet meer dan dat. Het zal je niet in dank worden afgenomen wanneer je vol gas een sluis in komt stuiven met 7 ton staal. Een heel aantal schippers wordt dan toch wat zenuwachtig. Ook ik heb het nodige geleerd die dag en we kunnen nu met een gerust hart zeggen dat we beiden overweg kunnen met Bolster op de motor hoewel oefening natuurlijk altijd nuttig is in dit stadium. Al met al was dit een zeer goed bestede dag en we danken Scheepswijs dan ook voor alweer een geslaagde training.

Op zoek naar een platbodem

Het was eigenlijk allemaal mijn eigen domme schuld. Ik had ons niet op moeten geven voor die cursus ‘ Wad intensief’ bij Scheepswijs. Dan had ik geen idee gehad hoe mooi droogvallen op het wad is, hoe zeehondjes er in het wild uit zien en hoe mooi ons waddengebied eigenlijk is. Dan waren we nog steeds naar volle tevredenheid op een Friendship 25TS over het IJsselmeer aan het crossen. Maar goed, dat heb ik dus wel gedaan en we hebben met ons tweeën genoten van die cursus. Onder leiding van Marianne van der Linden drie dagen op het wad gezworven, geen havens gezien en ontzettend veel geleerd. Navigatie, getijden, stroming, platbodems (we voeren op een Lemsteraak van een meter of 12), droogvallen, wantij, zeegaten en wat al niet meer. Natuurlijk kun je op een Friendship met ondiepe kiel een aantal van die zaken ook wel meemaken maar een platbodem geeft zoveel meer gemak. Friendship werd te koop gezet en de zoektocht naar een ander schip werd gestart. De hulpvraag is hier te lezen en de zoektocht is gestart. Vroeg in het seizoen onder winterkleden allerlei typen boten bekijken bij verschillende aanbieders. Vaak in slechte staat, te duur, te klein of juist te groot. Een grote grundel bij Heech by de Mar had mijn hart gestolen maar werd te groot bevonden en te arbeidsintensief met al dat houtsnijwerk. Wat opviel was dat de zeeschouwen die wij bezichtigd hebben in verhouding erg betaalbaar waren en vooral ook erg veel (binnen)ruimte hadden. Dus op zoek naar een zeeschouw….