Tagarchief: platbodem

Platbodemforum komt tot leven

logoRuim een half jaar geleden heb ik een platbodemforum opgezet omdat ik zelf dacht en vond dat daar behoefte aan is. Na een rustig begin waarin ik een aantal zaken kon instellen en uitproberen komt er langzaam maar zeker toch wat leven in de brouwerij. Nieuwe, actieve leden maakt dat er nu toch vrij regelmatig nieuws en updates zijn te lezen op dit forum.  Natuurlijk is het nog maar een begin maar ik ben er positief over. Neem er eens een kijkje zou ik zeggen, dan kan via www.platbodemforum.nl . Registreren kost alleen wat tijd en wie weet vind je het er ook gezellig. Je bevindt je dan tussen platbodembezitters en liefhebbers die, als ze tijd hebben om zich los te maken van het klussen, hun bevindingen en vragen delen met  lotgenoten 🙂
Warm aanbevolen !!

Nieuw forum voor platbodemliefhebbers

Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan het nieuw platbodemforum.  Er is op internet wel veel informatie te vinden over platbodems, maar er is ook veel niet te vinden. Bovendien is er geen plek waar liefhebbers van dit soort schepen elkaar kunnen treffen op een forum.  Daar komt met ingang van vandaag verandering in: het platbodemforum . Je treft een vrijwel leeg forum met tal van rubrieken en subfora. We zoeken ook nog mensen die een rol willen gaan spelen in de opbouw van dit forum.  Er is nog veel werk te verrichten en afgezien van de ICT hebben we mensen nodig die verstand hebben van rond- en platbodem jachten die kennis kunnen aanleveren. Want als je zoekt op de kenmerken van een zeeschouw of grundel of lemmeraak vind je wel wat maar versnipperd en niet compleet. En dat gaat op voor vrijwel elk type rond- en platbodem jacht.  Maar er staat een concept, voor betere ideeën is er uiteraard plaats. Het is allemaal vrijwilligerswerk zonder commerciële doelstelling.  Het adres is www.platbodemforum.nl . We zien je daar graag terug.

Een reisje naar Enkhuizen – 6 november


Dit weekend wordt in Enkhuizen de Klassieke Schepen beurs georganiseerd; iets wat ons met een platbodem wel een leuke weekendbesteding lijkt.  Het is nog steeds wennen om een weekend door te moeten brengen op de wal.  Op naar Enkhuizen dus, waar we gelukkig droog weer treffen ook al is het kil en grijs en guur.

Eerst maar eens even rondkijken aan de steigers waar een hele verzameling grote en kleine klassieke schepen liggen.  Leuke gesprekken gehad en trotse rondleidingen door eigenaars van schepen.  De Deining (de schouw waar we ooit voor hadden ingeschreven voor de Waddencursus) lag er ook. Uiteindelijk zijn we daar nooit mee gaan varen, wel mee gaan opvaren op een Lemsteraak.  De kans om nu alsnog aan boord te komen lieten we niet glippen. ’s-Middags konden we inschepen. Daarna rondgezworven in de tent die veel standjes over van alles en nog wat bevatte.

We kwamen ook de stand tegen van  VSRP, de vereniging van rond-en platbodems waar je je schip kan laten registreren in het  ‘stamboek’  wanneer je aan de voorwaarden voldoet. Voor de zekerheid hadden we de maten en originele bouwtekeningen meegenomen.  Een heel leuk gesprek met een enthousiaste man die nota bene op (bijna) loopafstand van ons vandaan woont.  Hij heeft de tekeningen meegenomen en gaf ons goede hoop dat Bolster opgenomen kon worden in het Stamboek.  Er waren meer JonkerPaans schouwen met een officieel stamboekerkenning.  Grappig was dat een straatgenoot van ons – helaas net verhuisd – ook een Jonkerpaans Zeeschouw heeft. Inmiddels hebben we al een (voorlopige) goedkeuring binnen, en een registatienummer! Bolster is erkend als echte Zeeschouw. Om officieel in het stamboek te worden opgenomen moeten we nog een paar foto’s  (waaronder die van het onderwaterschip)  opsturen. Gelukkig hebben we die gemaakt toen Bolster in de touwen van de kraan hing.

Na een kop koffie en een broodje moesten we ons naar de Deining haasten voor de proefvaart. Het werd geen zeilen maar wel manoeuvreren op de motor. Een ervaren bevlogen schipper heeft ons de kneepjes van het sturen laten ervaren. Wat was ik blij met mijn lessen van Scheepswijs deze zomer. We voeren niet al te ver van de steigers van de Beurs en er waren heel wat ogen op ons gevestigd.

Het stilleggen van het schip, het achteruitvaren,  allemaal oefeningen die we ook met Marianne hadden gedaan kwamen weer aan bod met een totaal ander schip, groter en zwaarder en met een andere motor. Fred vond dat ik vooral aan het roer moest … eigenlijk best een goed idee want ik laat het toch (te) vaak aan hem over.  Als klap op de vuurpijl moest ik in een veel te nauwe inham tussen te dure schepen in ‘straatje keren’.  De eigenaar van een scherp jacht van een paar ton kwam al gestrest met een enorme stootwil aangerend om de dreigende botsing te voorkomen.  Niet nodig uiteraard, met een cm of 20 speling en heel gecontroleerd draaiden we langs zijn romp weg.  Maar goed dat hij de goudvissen op mijn rug en guppen in mijn handen niet gezien had.  De schipper gaf mij het vertrouwen dat het ging lukken. Terug naar de kade,  alweer aanleggen met veel te veel ogen, ging niet helemaal goed, maar omdat het vrijwel zonder snelheid ging, met stootwillen op de goede plekken ertussen,  was er geen schade en de enige stress die er was was bij mij als roerganger diep van binnen. Goed voornemen voor volgend jaar: meer oefenen op de motor! 

Op het droge

Dit weekend was het dan zover: Bolster moest uit het water. Hoewel de weersomstandigheden zeilen nog steeds prima mogelijk en zelfs aangenaam maken is er dan toch een moment dat je een datum moet gaan prikken. Voor ons is dat nog eens extra spannend want we weten eigenlijk niet wat we aan zullen treffen. Bolster was al een aantal jaren niet uit het water geweest. Op vrijdag hebben we de mast gedemonteerd, de stagen en de lijnen en vallen verwijderd en de boot klaargezet zodat we zaterdagochtend vroeg niet al te veel tijd nodig hebben om klaar voor uit het water te zijn.
Zaterdag om half negen is het dan zover.  Tent opgeruimd, de motor gestart en trossen los: op naar de botenlift. Om 9 uur zijn we aan de beurt om gehesen te worden.  Wanneer Bolster eenmaal in de banden hangt te bungelen kunnen we zien hoe ze er eigenlijk van onderen uitziet en wat de staat is van het onderwaterschip. Dat valt gelukkig wel mee, hoewel we wel aan de slag moeten met het verfsysteem van het onderwaterschip. De verflaag is voor een deel toch verdwenen na het grondige schoonmaakwerk.  Daar hadden we eigenlijk niet op gerekend.

Ook kunnen we het koelsysteem eens van dichtbij bewonderen. Dat bestaat uit een tweetal buizen die tegen het vlak naast de scheg in het water liggen. Door die buizen wordt koelwater gepompt en op die wijze wordt de hitte afgegeven aan het onderliggende water.  Wat ons betreft een prima systeem. Dat systeem is gesloten en gevuld met koelvloeistof en dus altijd winterklaar. Wel goed om te weten dat je dus wanneer je vastzit niet langdurig moet proberen om los te komen op de motor zonder daarbij je temperatuur in de gaten te houden want die zal snel oplopen zonder waterkoeling…

 

Onze waddentocht (2)

Dit is een vervolg op Onze waddentocht (1).
Maandag 26 september: Vlieland haven, 0 NM, 17 graden, 0 – 5 bft var.
Vlieland is een mooi eiland en we blijven dan ook graag een dagje extra. De weersvoorspelling is ook al niet geweldig dus we maken een lange strandwandeling en gaan het dorp in. Ons plekje in de haven is geweldig, we hebben een ongestoord uitzicht op de ingang van de haven. Het is Vlielanddag in de charterwereld. Grote aantallen meermasters afgeladen met veelal Duitse pubers varen de haven in. Als het tegen de avond zachtjes begint te regenen besluiten we het dorp in te gaan en een hapje te eten in De Herbergh, dat is voor herhaling vatbaar.

Dinsdag 27 september: Vlieland – West Terschelling, 7 NM, 17 graden, 2 – 3 bft O.
Vandaag hebben we een korte tocht voor de boeg. De wind kwam van waar wij naar toe wilden, dus van zeilen kwam niet veel. Via het Stortemelk door het Schuitengat snijden we af naar Terschelling. Rustig varend op de motor worden we op het Stortemelk onder andere door een grote Janneau ingehaald die duidelijk veel haast had. Leuk is dan wel te vermelden dat deze een kwartier na ons arriveerde in de haven van West-Terschelling. Zo’n platte bodem heeft zo zijn voordelen. We meren een kilometer van het toiletgebouw af en liggen ’s ochtends vroeg al dubbel aan een motorjacht. In de loop van de dag komt het zonnetje er bij. Dan wordt het toch nog terrasweer, het is net vakantie. In de jachthaven is het rustig, er komt wel wat bij maar je kunt merken dat het seizoen ten einde loopt en het eigenlijk een cadeautje is van de natuur als compensatie voor de afwezigheid van een zomer. Toch is het in West Terschelling nog wel gezellig druk.

Woensdag 28 september: West Terschelling – Ameland, 34 NM, 20 graden, 0 – 2 bft O.
We willen op tijd vertrekken van Terschelling, want vandaag hebben we een lange tocht voor de boeg. Via het Oosterom naar de Blauwe Balg om zo het zeegat te vermijden. Vanuit daar naar het Westgat en het Molengat de haven in. Tussen 9 en half 10 varen was de planning. Maar de mist gooit roet in het eten. Het zicht is nog geen 50 meter onder Terschelling, uitvaren is gewoon niet verantwoord zo zonder radar. Rond 10 uur is het nog niet veel beter, ik zie onze planning de mist in gaan. Dan als een duveltje uit een doosje trekt de mist op. Kort overleg en gaan met die banaan. Snel de motor gestart, trossen los en op naar Ameland. De wind helpt niet en het wordt dan ook een lange tocht op de motor. Door het mooie Oosterom waar we de Grootvorst (afgebeeld op de 1800 serie kaarten 2011) nog tegenkomen. Voor de rest is het rustig op het water. De tocht verloopt voorspoeding en eenmaal bij de Blauwe Balg aangekomen moeten we wachten aangezien we net in de ondiepe, niet passeren tijden zitten. We besluiten dat niet te doen en door te varen via het Boschgat, Westgat en dan naar het Molengat te gaan. Het Boschgat gaat enorm snel, de stroming mee is enorm en we halen snelheden op een rustig draaiende motor tot 9 knopen. Zo gauw het verantwoord is steken we over naar het Westgat. Daar hebben we de stroming tegen. We staan stil dus een straal gas er bij maar met 2 knopen houdt het wel op. Dat wordt een lange slag, wel blij dat de golven en de wind vrijwel afwezig zijn. Het valt toch altijd tegen om naar Nes te varen en met de stroom tegen valt het al helemaal niet mee. Rond de kentering komen we bij de haven van Nes aan. Aangezien het rond springtij is staat er ook al niet al te veel water in de havenmond. Zelfs zo weinig dat we met onze 75 cm vastlopen in de blubber. We leggen maar vast aan de Vrouwe Geziena, een mooie, grote tjalk. Na een klein uurtje komt er beweging in en we starten de motor om de havenmond te verlaten. Dat kost nog de nodige moeite en de koeling zit ook nog in de blubber en deze doet niet veel koelen. De motor loopt dus in hoog tempo warm. Morgen zal ik koelwater eens bekijken en eventueel bijvullen. Het was een lange mooie dag met mooie natuur, zeehonden, veel indrukken. Nu is het tijd voor de innerlijke mensch: na een rondje Nes besluiten we ons te laten voeden in grandcafé Van Heeckeren. Lekkere stoelen, mooie en trendy tent met lekker eten en een prettige bediening. Daar waren we nou net aan toe.

Wordt vervolgd.

De verbouwing

Toen wij Bolster kochten was het een compleet uitgerust schip volgens de standaarden van de jaren 70. Alles om te motoren en te zeilen zat er op en er aan. Toch waren er een aantal zaken waar wij van vonden dat deze niet mochten ontbreken en een aantal opties die het leven op een boot aangenamer maken. En vooral ook het gebruik dat wij voor ogen hadden bij de aanschaf: groter water, droogvallen, Waddenzee. Denk daarbij aan (navigatie)verlichting, een apparaat dat het noorden aanwijst, de mogelijkheid om een flesje wijn en wat bier te koelen alsmede wat etenswaren (want niet iedere zandplaat heeft uitgebreide horeca…), een marifoon en de mogelijkheid om enkele dagen zonder walstroom ook nog gebruik te kunnen maken van deze voorzieningen. Daarnaast willen we ook de vloer kunnen schoonmaken met een dweil in plaats van een stofzuiger en ook de matrassen waren wel aan een opknapbeurt toe. Al met al een behoorlijke klus waar we ook externe expertise voor nodig hadden. Deze hebben we gevonden bij DTM jachtservice in Warns; een goede no-nonsense sfeer en iemand die met je meedacht in plaats van alleen maar dure oplossingen kon verzinnen. Daar is behoorlijk wat verspijkerd aan onze schouw. Naast de koelkast en walstroom aansluiting met voorzieningen voor drie dagen zonder externe stroomvoorziening, een mogelijkheid om ook de serviceaccu te laden op de motor, is er een marifoon + antenne geplaatst en overal verlichting aangebracht zodat varen in het donker ook kan en mag. Een kompas is lastig is op een stalen schip dus is er gekozen voor een wegklapbare GPS. Tevens bleken de startmotor en dynamo niet lekker te werken, ook dat is meegenomen in de reparatie en uitbreiding. Daarnaast hebben we bij de Matrassenfabriek in Heerenveen een matrassen op maat laten maken zodat slapen ook iets was waar je van uitrustte. Een zeiltje in plaats van het tapijt was ook zo gelegd. Daarmee is onze schouw weer klaar voor langer verblijf buiten een haven hetgeen voor waddentochten met droogvallen natuurlijk erg comfortabel is.

Een Zeeschouw

Het wad Omdat we toch wel erg gecharmeerd waren van een Zeeschouw hadden we eigenlijk nog 2 dingen te doen: oude boot verkopen (niet geheel onbelangrijk) en een zeeschouw selecteren uit het enorme aanbod. We zijn gewoon eens een aantal aanbieders van zeeschouwen afgeweest om te kijken wat er zoal te krijgen was. De diversiteit van het aanbod was behoorlijk: hout, staal, groot, klein, kaal, compleet, in goede staat, achterstallig onderhoud.Wat we zochten zat er echter niet bij: niet te groot, wel compleet uitgerust voor een meerdaagse tocht op de Waddenzee zonder daarbij een haven aan te doen. Of het was kaal, of het was te groot en gebruikt als woon/motorboot waarbij de zeiluitrusting in onduidelijke staat verkeerde. Zwaarden ? Welnee, die gebruik ik nooit, die staan nog 100 km verderop in een loods, dat is alleen maar lastig is een voorbeeld van een uitspraak van een verkoper. Kortom de keuze was niet zo makkelijk. Ondertussen was de lijst gekrompen tot een drie a vier mogelijke aanbieders van zeeschouwen: staal, tussen 8 en 9 meter (romp zonder aangehangen toestanden) maar wel allemaal kaal als in drie lampjes in het interieur, waterzak en wat gas en dat was het wel zo’n beetje. Bolster viel ook in die categorie maar had ten opzichte van de wat frequenter voorkomende type schouwen (Huitema, Kooijman De Vries , Westerdijk, Gipon) een wat stoerder uiterlijk. Veel binnenruimte, ruime kuip en (dat wisten we toen nog niet) ruim bemeten motor. Ook de 55m2 zeiloppervlakte sprak ons wel aan want om zo’n gevaarte op zeil in beweging te krijgen onder wat lichtere omstandigheden is toch een flinke lap nodig. Dus het werd de Jonkerpaans zeeschouw Bolster. Na een ontroerend afscheid van de eerste eigenaar werd ze overgevaren van de Biesbos naar Friesland waar ze haar nieuwe thuishaven vond in Stavoren. Wij hadden nu onze eigen platbodem. En nog een Friendship 25TS. Gelukkig werd die laatste een aantal weken later verkocht.

Op zoek naar een platbodem

Het was eigenlijk allemaal mijn eigen domme schuld. Ik had ons niet op moeten geven voor die cursus ‘ Wad intensief’ bij Scheepswijs. Dan had ik geen idee gehad hoe mooi droogvallen op het wad is, hoe zeehondjes er in het wild uit zien en hoe mooi ons waddengebied eigenlijk is. Dan waren we nog steeds naar volle tevredenheid op een Friendship 25TS over het IJsselmeer aan het crossen. Maar goed, dat heb ik dus wel gedaan en we hebben met ons tweeën genoten van die cursus. Onder leiding van Marianne van der Linden drie dagen op het wad gezworven, geen havens gezien en ontzettend veel geleerd. Navigatie, getijden, stroming, platbodems (we voeren op een Lemsteraak van een meter of 12), droogvallen, wantij, zeegaten en wat al niet meer. Natuurlijk kun je op een Friendship met ondiepe kiel een aantal van die zaken ook wel meemaken maar een platbodem geeft zoveel meer gemak. Friendship werd te koop gezet en de zoektocht naar een ander schip werd gestart. De hulpvraag is hier te lezen en de zoektocht is gestart. Vroeg in het seizoen onder winterkleden allerlei typen boten bekijken bij verschillende aanbieders. Vaak in slechte staat, te duur, te klein of juist te groot. Een grote grundel bij Heech by de Mar had mijn hart gestolen maar werd te groot bevonden en te arbeidsintensief met al dat houtsnijwerk. Wat opviel was dat de zeeschouwen die wij bezichtigd hebben in verhouding erg betaalbaar waren en vooral ook erg veel (binnen)ruimte hadden. Dus op zoek naar een zeeschouw….