Categoriearchief: Waddenzee

Bolster ligt weer veilig in de thuishaven

NoordPolderZijlBolster ligt weer in de thuishaven. Dat betekent dat onze vakantie ten einde is. Helaas, die vier weken zijn omgevlogen. We hadden nog zo veel willen doen, de tijd en de wind heeft anders doen besluiten. Als je dan ergens op Langeoog verwaaid ligt en er komt een oostelijke wind dan ga je terug in je laatste week. Dat kan dan namelijk heerlijk op zeil in plaats van op de motor. En dat is precies wat we hebben gedaan. Dus geen Wangeroge, Spiekeroog, Greetsiel en Carolinensiel dit jaar. En zo zijn er nog wel wat doelen, maar die gaan we een volgende keer doen.  Omdat we ook wat filmpjes hebben gemaakt (nou ja, niet te veel van voorstellen), hebben we ook een eigen YouTube kanaal geopend: Zeeschouw Bolster. Daar staan nu nog twee filmpjes op van de jachthaven Langeoog bij harde zuidelijke wind: een erg onrustige plek om te liggen dan.
Er zal nog wel meer gaan volgen, anders hadden we geen kanaal hoeven openen. Maar eerst moeten we  de boel maar eens uitzoeken. De rest komt later dan wel.

Update: de filmpjes staan nu online op het YouTube kanaal, ook hebben we de vakantiefoto’s online gezet.  Deze zijn te vinden op vakantiefoto’s 2013 .

Vakantie 2013

sjoukje Bolster en bemanning beleeft op dit moment haar vuurdoop op het Duitse Wad. Lees hier het verslag van de schipper. De foto hiernaast is genomen in / op de haven van Juist, welke droogvalt maar waar je op een dikke laag slik ligt. Zelfs kielboten tot 150 cm diepgang liggen gewoon netjes in de blubber.
Het verslag wordt onregelmatig bijgewerkt, afhankelijk van het beschikbaar zijn van tijd en internetverbinding.

Een nieuw seizoen: hoogwater in de haven

Wij wensen jullie een voorspoedig nieuwjaar en dat we maar veel mooi zeilweer mogen hebben dit jaar, want dat hebben we het afgelopen jaar moeten ontberen.  Het jaar begon gelijk goed: de hele haven stond blank, inclusief de oude, vaste steigers. Gelukkig ligt Bolster op de kant op een bok. Op dit moment is er nog steeds sprake van wateroverlast hoewel het er naar uitziet dat dit vannacht grotendeels is verdwenen. In december waren de vaste steigers al eens ondergelopen maar nu stond het water nog een stuk hoger. De havenmeester heeft schepen naar het nieuwe gedeelte moeten verhuizen omdat daar drijvende steigers zijn.  Op het hoogtepunt stond het water in het Lauwersmeer (en dus in onze haven) ruim een meter hoger dan het streefpeil.  Een wandeling in het Lauwersmeer gebied was ook niet echt mogelijk zonder lieslaarzen.  De spuisluis in Lauwersoog heeft om te spuien een waterstand op de waddenzee nodig die lager is dan het Lauwersmeer. Vaak is dat bij eb het geval maar nu door de aanhoudende harde noordwestelijke wind werd er zoveel water opgestuwd dat het peil twee meter hoger was dan wat was te verwachten op grond van getijdentabellen. Op de website van het waterschap vind je de actuele waterstanden van deze regio en de Lauwersoog grafiek laat goed zien wanneer er gespuit kan worden.

Onze waddentocht (3)

Dit is een vervolg op onze waddentocht (2).
Donderdag 29 september: Nes Ameland, 27 graden.
Vandaag gaan we niet varen. Het is prachtig weer en we gebruiken de dag om de schade van gisteren te inspecteren en eventueel te verhelpen. Wel verhalen we naar de platbodem steiger en liggen te midden van lotgenoten. Met de motor is niks mis, beetje koelwater er bij en wat water onder het vlak doet wonderen, de koeling werkt weer als vanouds. Weer wat opgestoken: bij vastlopen de temperatuur van het koelwater in de gaten houden. En zo leer je elke dag wel wat nieuws als voormalig scherp jacht zeiler. We lopen naar het Noordzeestrand bij Nes om daar bij het paviljoen lekker op het terras plaats te nemen. Het is druk op het strand en op het paviljoen, de bediening loopt zich uit de naad om de hongerige en dorstige kelen te voorzien van een natje en een droogje. Op de terugweg doen we nog even wat inkopen en vragen de havenmeester naar de meest geschikte tijd voor de reis naar Lauwersoog of Schiermonnikoog. Dat blijkt met onze diepgang een uur of twee voor hoogwater te zijn. Dat geeft in ieder geval de mogelijkheid om rustig op te staan, te ontbijten, koffie te drinken en dan te vertrekken.

Vrijdag 30 september: Ameland – Lauwersmeer, 24 NM, 23 graden, 2 – 3 bft ZZO
De tocht begint vandaag even na half 10, de bestemming is Lauwersmeer aangezien we Schiermonnikoog morgen pas na de middag kunnen verlaten. Dat heeft niet onze voorkeur aangezien we hebben afgesproken morgen weer naar huis te gaan. Via de Reegeul, het Veerbootgat gaan we over de Zuiderspruit naar het Lauwersmeer. De route is grotendeels met hoogwater en we zijn niet de enige die besluiten te vertrekken. Vrouwe Geziena, een Etap genaamd Enjoy en een snel varend motorbootje gaan allemaal dezelfde kant op. Af en toe is er te zeilen, meestal niet. Vandaag komen we redelijk wat platbodems tegen op onze route. We volgen de route over het Pinkegat, Friesche Wad, Wierummer Wad, de Peasensrede en de Zoutkamperlaag naar Lauwersoog. Daar komen we even na hoogwater aan en kunnen nog net met de sluis mee. Omdat het nog steeds prachtig weer is besluiten we in het Lauwersmeer een rustig plekje op te zoeken en daar een anker uit te werpen. Dat doen we in het Nieuwe Robbengat te midden van zwanen, een witte reiger en heel veel muggen. Vanuit de kuip genietend van de mooie natuur, het prachtige weer, een lekker glaasje wijn kijken we terug op een mooie waddentocht. Wie had dat kunnen denken dat we zulke mooie weersomstandigheden zouden treffen eind september. Dat pakken ze ons niet meer af.

Zaterdag 1 oktober: Dokkumer Nieuwe Zijlen, 8 NM, 20 graden, 0 bft.
Vandaag varen we naar de nieuwe winterplek. Eens kijken of ze voor ons een ligplaatsje hebben voordat we op de wal worden getakeld. De ochtend begint in nevelen gehuld en van wind is geen sprake. En weer komen we de Vrouwe Geziena tegen, vlak voor onze thuishaven worden we ingehaald en begroet. Wij meren af in onze haven, verzamelen onze bagage en gaan op weg naar onze katten, het einde van een geslaagde vakantie. De thuisreis duurt een half uur, daarmee zijn we er enorm op vooruit gegaan.

Onze waddentocht (2)

Dit is een vervolg op Onze waddentocht (1).
Maandag 26 september: Vlieland haven, 0 NM, 17 graden, 0 – 5 bft var.
Vlieland is een mooi eiland en we blijven dan ook graag een dagje extra. De weersvoorspelling is ook al niet geweldig dus we maken een lange strandwandeling en gaan het dorp in. Ons plekje in de haven is geweldig, we hebben een ongestoord uitzicht op de ingang van de haven. Het is Vlielanddag in de charterwereld. Grote aantallen meermasters afgeladen met veelal Duitse pubers varen de haven in. Als het tegen de avond zachtjes begint te regenen besluiten we het dorp in te gaan en een hapje te eten in De Herbergh, dat is voor herhaling vatbaar.

Dinsdag 27 september: Vlieland – West Terschelling, 7 NM, 17 graden, 2 – 3 bft O.
Vandaag hebben we een korte tocht voor de boeg. De wind kwam van waar wij naar toe wilden, dus van zeilen kwam niet veel. Via het Stortemelk door het Schuitengat snijden we af naar Terschelling. Rustig varend op de motor worden we op het Stortemelk onder andere door een grote Janneau ingehaald die duidelijk veel haast had. Leuk is dan wel te vermelden dat deze een kwartier na ons arriveerde in de haven van West-Terschelling. Zo’n platte bodem heeft zo zijn voordelen. We meren een kilometer van het toiletgebouw af en liggen ’s ochtends vroeg al dubbel aan een motorjacht. In de loop van de dag komt het zonnetje er bij. Dan wordt het toch nog terrasweer, het is net vakantie. In de jachthaven is het rustig, er komt wel wat bij maar je kunt merken dat het seizoen ten einde loopt en het eigenlijk een cadeautje is van de natuur als compensatie voor de afwezigheid van een zomer. Toch is het in West Terschelling nog wel gezellig druk.

Woensdag 28 september: West Terschelling – Ameland, 34 NM, 20 graden, 0 – 2 bft O.
We willen op tijd vertrekken van Terschelling, want vandaag hebben we een lange tocht voor de boeg. Via het Oosterom naar de Blauwe Balg om zo het zeegat te vermijden. Vanuit daar naar het Westgat en het Molengat de haven in. Tussen 9 en half 10 varen was de planning. Maar de mist gooit roet in het eten. Het zicht is nog geen 50 meter onder Terschelling, uitvaren is gewoon niet verantwoord zo zonder radar. Rond 10 uur is het nog niet veel beter, ik zie onze planning de mist in gaan. Dan als een duveltje uit een doosje trekt de mist op. Kort overleg en gaan met die banaan. Snel de motor gestart, trossen los en op naar Ameland. De wind helpt niet en het wordt dan ook een lange tocht op de motor. Door het mooie Oosterom waar we de Grootvorst (afgebeeld op de 1800 serie kaarten 2011) nog tegenkomen. Voor de rest is het rustig op het water. De tocht verloopt voorspoeding en eenmaal bij de Blauwe Balg aangekomen moeten we wachten aangezien we net in de ondiepe, niet passeren tijden zitten. We besluiten dat niet te doen en door te varen via het Boschgat, Westgat en dan naar het Molengat te gaan. Het Boschgat gaat enorm snel, de stroming mee is enorm en we halen snelheden op een rustig draaiende motor tot 9 knopen. Zo gauw het verantwoord is steken we over naar het Westgat. Daar hebben we de stroming tegen. We staan stil dus een straal gas er bij maar met 2 knopen houdt het wel op. Dat wordt een lange slag, wel blij dat de golven en de wind vrijwel afwezig zijn. Het valt toch altijd tegen om naar Nes te varen en met de stroom tegen valt het al helemaal niet mee. Rond de kentering komen we bij de haven van Nes aan. Aangezien het rond springtij is staat er ook al niet al te veel water in de havenmond. Zelfs zo weinig dat we met onze 75 cm vastlopen in de blubber. We leggen maar vast aan de Vrouwe Geziena, een mooie, grote tjalk. Na een klein uurtje komt er beweging in en we starten de motor om de havenmond te verlaten. Dat kost nog de nodige moeite en de koeling zit ook nog in de blubber en deze doet niet veel koelen. De motor loopt dus in hoog tempo warm. Morgen zal ik koelwater eens bekijken en eventueel bijvullen. Het was een lange mooie dag met mooie natuur, zeehonden, veel indrukken. Nu is het tijd voor de innerlijke mensch: na een rondje Nes besluiten we ons te laten voeden in grandcafé Van Heeckeren. Lekkere stoelen, mooie en trendy tent met lekker eten en een prettige bediening. Daar waren we nou net aan toe.

Wordt vervolgd.

Onze waddentocht (1)

Inleiding.
Onze zeeschouw heeft qua schilderwerk komende winterseizoen wat liefde en aandacht nodig. Het houtwerk mag wel eens kritisch worden bekeken en voorzien van een nieuw likje lak, de romp is op een aantal plekken ook toe aan een schilderbeurt. Dat betekent dus dat het voor ons handig zou zijn om de schouw wat dichter in de buurt van onze woonplaats te hebben, Stavoren is gewoon te ver om even handig op en neer te rijden. Dus hebben we Bolster naar het Lauwersmeer verplaatst in een weekje waarin we met een enorme omweg over de Wadden naar de nieuwe bestemming zijn gevaren. Laat het nou prachtig weer zijn geweest met helaas wel weinig wind uit de richting waar wij naar toe wilden, maar dat mocht de pret niet drukken. Bijna alles wat we in de zomervakantie hadden willen doen hebben wij afgelopen week ingehaald. Wel moet ik bekennen dat we deze keer maar matige foto’s hebben omdat we de camera thuis hebben laten liggen en het behelpen was met een mobieltje.

Vrijdag 23 september: Reisvoorbereiding, 20 graden, 3 bft ZZW.
Cafe Max te Stavoren
Vandaag was het zaak om de bagage op de boot te krijgen en de auto bij de nieuwe haven. Er ligt ook nog een schilderklus voor de nieuwe helmstok want eiken wordt zwart wanneer het nat wordt. De katten en de buren uitgezwaaid, nog wat inkopen gedaan en toen op naar Stavoren. Bagage en Marianne uitgeladen en daarna een autoritje naar het Lauwersmeer. De auto achtergelaten bij de haven en een sprintje naar de bus waarbij de reis in ieder geval voorspoedig en efficiënt is begonnen want ik was net op tijd. De trein was er ook vrijwel direct en dat zag er wederom goed uit, het OV in Nederland lijkt zo slecht nog niet. In Leeuwarden was het echter een ander verhaal: ruim een half uur wachten op aansluiting naar Stavoren. Eenmaal vertrokken bleek deze boemel ook nog eens een pauze van 20 minuten te hebben in Sneek. En weg is de goede indruk van het OV: al met al bleek het een reis van 2,5 uur te worden, terwijl de autorit slechts een uur in beslag nam. Daarna te voet naar de haven en kwam er van uitvaren die dag niet zo veel meer. De nieuwe verstaging hebben we ook nog maar eens nagetrokken en het blok om te reven aan de giek gezet. Toen was het tijd voor een lekker koud biertje. Om een beetje afscheid te nemen van Stavoren zijn we bij café Max een hapje wezen eten. Dat was weer ouderwets lekker en gezellig. Voor ons is Max symbool voor Stavoren: alternatief, gezellig, ongedwongen en betaalbaar lekker eten. Stavoren heeft veel meer goede eetgelegenheden maar elk seizoen komen we toch wel een paar keer bij Max.

Zaterdag 24 september: Stavoren – Makkum, 17 NM, 20 graden, 2 – 3 bft ZZO afnemend naar 1 bft.
Makkum buitenhavenEn nog meer tegenvallers: de waterzak vindt het niet dat ie 100% gevuld mag worden en gooit er een deel weer uit. Toen we dat eenmaal hebben ontdekt en de gevolgen bestreden waren konden we onze voorgenomen reis beginnen. Het was druk bij de sluis in Stavoren, pas bij de derde keer schutten kunnen we mee. Het was wel fijn om te ervaren dat de hoogseizoen stress en het asociale gedrag nu eens achterwege bleven. Iedereen wachtte op zijn beurt en het gaat allemaal heerlijk gemoedelijk. Eenmaal op het IJsselmeer verbaast het ons dat er nog zoveel onaangename golfslag staat terwijl het eigenlijk al tijden rustig weer is. Zeiltjes gehesen en op naar Makkum. Het gaat niet hard, 3 knopen is wel zo’n beetje het maximum dat we halen. Nou ja, als je haast hebt moet je geen (zeil)boot kopen. Even voorbij Workum is de wind helemaal op en besluiten te we de zeilen maar te strijken. Rondom ons is dat al door veel lotgenoten gedaan en we moeten nog boodschappen hebben voor het weekend. Om half vijf leggen we aan in Makkum en kunnen nog even boodschappen doen. Daarna lekker gegeten in het zonnetje in de kuip om daarna vrij snel naar binnen te moeten omdat het toch wel erg vochtig is geworden buiten.

Zondag 25 september: Makkum – Vlieland, 28 NM, 18 graden, 1 – 4 bft ZZO.
Vandaag is het vroeg uit de veren. Het zicht is beperkt maar uitvaren is wel verantwoord. Het tij bepaalt dat we voor 12:20 het Zuidoostrak over moesten zijn om te voorkomen dat we vast komen te zitten. Dus rond 7 uur bij de douches en rond 8 uur varen we uit naar Kornwerderzand. Ik zeg nog tegen Marianne dat we in sluis eerst achter moeten aanleggen en toch vergeten we het beiden. Het kwam allemaal wel goed maar het had zoveel mooier en beter gekund. De sluiswachter wacht tot de sluis een redelijke mate van vulling heeft qua schepen en dan kunnen we de Waddenzee op. Zeilen hijsen en gaan met die banaan. Het zicht is nog steeds niet optimaal maar wel beter. Als enige kiezen wij de route Verversgat / Zuidoostrak (wantij) en komen weinig andere boten tegen. We hebben stroom mee en dat helpt enorm, de windkracht 3 a 4 zorgt voor een snelheid van rond de 5 a 6 knopen. Ruim op tijd passeren we het wantij en we overleggen over het vervolg. Waarschijnlijk komen we het Frans Gaatje en de Vlielander Balg niet door op het moment dat we die passeren. De berichten zijn gunstig en we besluiten dan het zeegat naar Vlieland (Stortemelk) maar te nemen. Links en rechts zien we wat zeehondjes en genieten we met volle teugen van deze prachtige tocht. Via het Inschot naar de Vliestroom op naar Vlieland. Stortemelk maakt vandaag zijn naam alles behalve waar; het lijkt wel de Fluessen bij windkracht 2. Inmiddels is het vloed geworden en dat maakt de invaart in de haven van Vlieland er niet makkelijker op. Dat gaat gelukkig voorspoedig en we krijgen een thumbs up van de toeschouwers. De Dehler achter ons had er beduidend meer moeite mee, die lag bijna dwars in de ingang. Dit was een vermoeiende maar o zo mooie dag. We koken zelf onze maaltijd onder het genot van een drankje en liggen vroeg in de kooi.

Wordt vervolgd.