Categoriearchief: Algemeen

That’s all folks!

tafIk ben niet langer opvarende / co schipper van Bolster.  Daarom zul je geen updates meer zien op deze site.  De site blijft online om toch een deel van de historie van Bolster inzichtelijk te houden. Uiteraard blijf ik (Fred)  wel actief op het platbodemforum. De huidige eigenaar heeft geen interesse laten blijken in het bijhouden van deze site. Via de site van de SSRP is nog wel naam en woonplaats te vinden van deze persoon. Na vele inspanningen waar op deze site verslag van wordt gedaan is de tijd van oogsten en genieten van Bolster niet voor mij weggelegd. De laatste aanpassing was om de site via een versleutelde verbinding (https://) beschikbaar te maken.

Platbodemforum in het zonnetje bij het Stamboek SSRP

nwlogo200150Aangezien we op dit moment niet veel kunnen doen aan het onderhoud aan Bolster is er tijd voor andere zaken. Onze andere hobby, het platbodemforum, staat vandaag in het zonnetje bij het Stamboek SSRP. Op de achtergrond zijn er gesprekken geweest met leden van het bestuur en ideeën uitgewisseld. Dit heeft geresulteerd in een bijdrage op de site van de SSRP waarin aandacht besteed wordt aan de doelstellingen van het platbodemforum. Het Stamboek is een organisatie die als doel heeft ‘het bevorderen van de belangstelling voor het ronde en platbodemjacht’. Deze brede doelstelling wordt op de website verder toegelicht en uitgewerkt.  Uiteraard zijn we  erg blij met de aandacht uit die hoek en hopen dan ook dat deze aandacht zal leiden tot een aanwas van extra belangstellenden voor het forum. Hoewel het platbodemforum zich niet uitsluitend richt op eigenaren en bezitters van bij het stamboek ingeschreven schepen maar op elke liefhebber van dit type jacht, is deze doelgroep wel belangrijk voor ons. Al was het maar om de grootte.
We zijn ook bezig om die andere organisatie, de VSRP te benaderen om tot een soortgelijke samenwerking te komen. Het platbodemforum is te bezoeken op www.platbodemforum.nl .

Winterseizoen 2013-14

mast0En helaas is het weer zover,  de zomer is voorbij.  Bolster is in het weekend, nét voor de memorabele storm op maandag, het water uitgehaald en in de loods gezet. Wat een timing. Deze winter geen laswerkzaamheden, maar nu gaan we aan de gang met de binnenkant van de kajuit. Die mag wel weer een likje lak her en der.  Ook de mast heeft aandacht nodig.  Op de plek waar (ongereefd) de klauw van de gaffel z’n krachten op de mast zet  zit een slecht stuk. Deze zomer hebben we dat geprobeerd op te vangen met een stuk leer om de gaffel,  werkte prima, maar de herstelwerkzaamheden  zullen toch moeten gebeuren.  Omdat er ook her en der wat beschadigingen in de verf/lak zaten is er ook wat inwatering geweest.

We hebben dus besloten om de mast kaal te halen en dan te voorzien van een nieuwe lak/verfsysteem.  Omdat dat vraagt om een droge mast  zijn we snel begonnen met krabben, zodat de mast de maximale droogtijd heeft voor we gaan lakken. Het was een beste klus!  Ook al zijn we er met z’n tweetjes mee bezig geweest lukte het niet om dat in één dag af te krijgen.  Het licht was niet geweldig in het stuk van de loods waar we stonden te werken en je krijgt er ook behoorlijk lamme armen van.

mast1Vorige week dus het grootste deel gedaan op zondag, vandaag de boel afgemaakt. De giek is nog goed in z’n verfjasje daar hoeven we niets mee.  Wel met de gaffel, licht schuren en lakken,   de helmstok,  een beschadiging wegwerken,  en de fokkenboom. Die moet wél helemaal kaal. Daar zitten een aantal lelijke ingewaterde plekken in die aandacht vragen.  Ook het roer blijkt een  plek te hebben aan de voorrand, nét voor de schroef.  Er is een stuk uit.

Hier en daar moet er aan het (onderwater) schip ook nog wel wat gebeuren.  De stootrand mag z’n jaarlijkse  bijwerk-ronde weer krijgen en ook de kajuit heeft her en der wat plekjes.

We zullen ons niet vervelen van de winter.

Na het klussen is er genieten (en nog meer klussen)

zwaardactieGelukkig is het seizoen dan eindelijk begonnen. Nog wat extra dingen weggewerkt zoals een trommelstok, een reefsysteem, een stuk leer om de gaffel, wat extra verf hier en daar, en dan eindelijk zeilen.  Onze vrienden op het platbodemforum wezen ons op de mogelijkheid dat bij helling de zelflozers wel eens water in de kuip kunnen gooien.  Er ontstond een boeiende discussie over onze zelflozende kuip.  Deze club mensen is voor ons een uitstekende bron van informatie in ons prille platbodem bestaan. Dat forum is voor ons een grote aanwinst, we hebben er al veel informatie gevraagd en gekregen.
De afgelopen weken zijn een mix geweest van varen en afwerken van de klussen waar we in de loods niet aan toe waren gekomen. Daarnaast waaide het redelijk zodat we ook nog even lekker uit hebben kunnen waaien.  De nieuwe overloop is wel even wennen, het is nu nog hard werken, vooral ook omdat we een oefenwindje 4 a 5 Bft hadden in de weekenden. Maar het bevalt ons allemaal prima: ruimte in de kuip en nog steeds prima zeileigenschappen.  Helemaal nadat het zeil grondig is nagekeken (en in orde bevonden) door de zeilmaker. Die heeft wel een aantal dikoei2ngen (naadjes, ogen, etc.) gerepareerd.  En laat nu het weer ook eens leuk meewerken de laatste paar weken, dat maakt het allemaal een stuk aangenamer. Dat vinden Bertha 38 en 39 vast ook heel aangenaam, hoewel we daar wel even voor opzij moesten. Ik heb nog in het BPR gezocht maar een koe over stuurboord is een niet beschreven voorval.  Dat zal dan wel een kwestie van goed zeemanschap zijn. Dus de dames gaan voor 🙂

Ook het zeil krijgt aandacht

Terwijl alle aandacht naar de kuip gaat, gewoon omdat het wel een heel fikse klus is, zijn er ook nog andere zaken die parallel gebeuren. Het grootzeil ligt bij de zeilmaker. Aan het eind van het seizoen bleek dat de reefogen, die in een ‘touwconstructie’ in het voorlijk verwerkt zijn, niet meer zo stevig ingebed zijn. Het touw/lijn is wat aan het pluizen en heeft z’n beste tijd gehad. Ook is er wat stiksel door de invloed van UV, het zeil heeft wat verkleuringen waar het zonlicht heeft gehapt terwijl het opgedoekt was, vergaan. Dat zijn geen klussen om met de hand te herstellen. Zeker die reefogen moeten goed vastzitten, een rif wordt immers gezet wanneer er flink wat kracht op het zeil komt te staan.
Als laatste worden ook de rakbanden, waar het zeil mee om de mast wordt geknoopt, vervangen. Ook die lijnen pluizen flink en zijn toe aan vervanging.

In de buurt van onze haven bevindt zich een zeilmaker die direct het zeil herkende aan de letter van de maker en herkende dat dit nog op diens oorspronkelijke locatie (Oud Beijerland) is gemaakt. Hij maakt ook nieuwe zeilen voor wedstrijdskûtsjes en is dus echt een platbodemkenner. Handig dichtbij.

Nieuw forum voor platbodemliefhebbers

Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan het nieuw platbodemforum.  Er is op internet wel veel informatie te vinden over platbodems, maar er is ook veel niet te vinden. Bovendien is er geen plek waar liefhebbers van dit soort schepen elkaar kunnen treffen op een forum.  Daar komt met ingang van vandaag verandering in: het platbodemforum . Je treft een vrijwel leeg forum met tal van rubrieken en subfora. We zoeken ook nog mensen die een rol willen gaan spelen in de opbouw van dit forum.  Er is nog veel werk te verrichten en afgezien van de ICT hebben we mensen nodig die verstand hebben van rond- en platbodem jachten die kennis kunnen aanleveren. Want als je zoekt op de kenmerken van een zeeschouw of grundel of lemmeraak vind je wel wat maar versnipperd en niet compleet. En dat gaat op voor vrijwel elk type rond- en platbodem jacht.  Maar er staat een concept, voor betere ideeën is er uiteraard plaats. Het is allemaal vrijwilligerswerk zonder commerciële doelstelling.  Het adres is www.platbodemforum.nl . We zien je daar graag terug.

Tentje ? Nee, niet meer nodig

We hebben de knoop doorgehakt. Deze kuip wordt veranderd, de opdracht is gegeven. Geen tentje meer spannen als we van boord stappen vanaf volgend seizoen, overkomende golven zijn geen reden tot pompen of verzuipen meer. Zelfs in de regen zeilen zal nooit meer hetzelfde zijn. Veilig, comfortabel en gemakkelijk. Wat wil een mens nog meer.  Voor lezers die er geen touw meer aan vast kunnen knopen:  de vollopende kuip wordt vervangen door eentje die waterdicht is en die zelflozend is. Dat betekent dat delen van de nu nog houten betimmering en vloer wordt vervangen door metaal. Metaal met afwatering naar buiten het schip. Ook zal de paal die nu zo prominent in beeld staat worden vervangen door een overloop achterop het schip. Voor het zeilen beter (meer trimmogelijkheden) en voor de ruimte beter. Zo kunnen we ook prima een losse tafel kwijt in de toch al ruime kuip. We zullen waar mogelijk de houten uitstraling proberen te behouden. Maar dan wel eentje zonder naden en kieren die het water afvoeren onder in het schip.  En die tent ? Die mag op marktplaats.

Het volgende project: de zelflozende kuip

Dit is de huidige kuip van BolsterAfgelopen week waren we een weekje vrij om lekker te gaan varen.  De weersvooruitzichten waren uitstekend op een paar mindere dagen na. Prima om dan even verwaaid te liggen op een waddeneiland dachten we.  Dus vol goede moed de boot volgeladen met boodschappen, bagage en alles wat nodig is voor een weekje zeilen. Zaterdag op tijd weg om de drukte bij de sluis bij Lauwersoog voor te zijn, de hoogwater tijd was niet geweldig maar nog wel te doen zonder in het donker te hoeven varen. Voorgloeien en starten. Nou ja starten, niet starten dus. Contactslot kapot. Geprobeerd om allerlei techneuten te bereiken maar die zaten overal en nergens maar niet in de omgeving van Dokkumer Nieuwe Zijlen. Of ze hadden geen contactslot op voorraad. Die was overigens nergens op voorraad bij zaken die zaterdag geopend waren. Tja, daar lig je dan, gelukkig nog wel in je box maar je kunt geen kant op. Want zeilend de haven uit met een 7 ton zwaar schip is niet handig. Zeilend door de sluis ook al niet.

Dan maar genieten van het mooie weer dat weekend en de boot maar als een caravan inzetten, heb je toch nog een beetje vakantiegevoel.  Een van de activiteiten die we dan wel konden gaan doen is het nadenken over een zelflozende kuip.  Want Bolster heeft nu een kuip die bij regen en overkomend water dat niet meer loost maar netjes opvangt onder in de boot en wacht totdat wij het er uitscheppen / pompen. Nou loopt het allemaal wel los maar handig is het niet, bij regen een tentje opzetten en tijdens het varen moet je maar accepteren dat dit zo is.  Dat moet en kan dus anders.

We hebben een kenner laten komen om er eens naar te kijken, we hebben foto’ s gemaakt en metingen verricht om de zaak eens aan deskundigen voor te leggen. We zijn nog in afwachting van de plannen maar het is de bedoeling om de nu grotendeels houten kuip te vervangen door een metalen kuip.  Luiken in de vloeren, afwatering in de hoeken door middel van zelflozers en een waterdichte kuip zodat regen en overkomende golven en buiswater weer vanzelf wordt afgevoerd. Daarbij denken we er aan om de huidige grootschoot bevestiging te verplaatsen naar een overloop op het achterdek. Geeft meer trimmogelijkheden en veel meer ruimte in de kuip.  Daarnaast gaan we proberen om daar waar mogelijk weer zoveel mogelijk het houten karakter van de kuip te behouden zonder daarbij consessies te doen aan de waterdichtheid.

Op dit moment zijn we nog in gesprek met partijen waarvan wij het gevoel hebben dat ze klus kunnen klaren op een goede manier. Dat wachten we dus maar even af, aangezien we dit deze winter op zijn vroegst willen laten doen.

Ondertussen is het contactslot vervangen en kunnen we weer varen. Daarover binnenkort meer.

Vakantie 2012 eerste week

Vakantie 2012
Vrijdag 22 juni 2012

Na een veel te lang klus-voorseizoen is het eindelijk zo ver. Bolster is vaarklaar en wij hebben vakantie. De zomer is net begonnen, de dagen zijn lang, alleen het weer ….
Vrijdagmorgen gepakt en bezakt naar de boot, met windkracht 6 en vlagen ver daar boven. Regenbui na regenbui loosde z’n inhoud. Geen weer om uit te varen en zeker niet om het Wad op te gaan. We hebben ons dus maar ingericht op de boot, nog wat klusjes gedaan, een nieuwe aanvoerslang aan de nieuwe waterzak gemonteerd. De bestaande was wat aan de korte kant door een andere plek van aanhechting aan de waterzak. Met regen op het kajuitdak aan de wijn is ook wel knus. Weer wennen aan koken op een mini-gasje, prima gegeten. De voorspelling voor zaterdag is qua weer wat beter, minder regen, wel nog steeds veel te veel wind (windkracht 7 met uitschieters naar 8-9) en dan zondag heel veel water, maar de wind gaat dan/daarna liggen, dus dubben wat te doen. Allerlei scenario’s passeren aan tafel onder het genot van een glas wijn.
Toen de bedden zo’n beetje opgemaakt werden ontdekten we een niet zo prettige verrassing, na een hele dag regen (en alles prima droog) werd nu ineens de boel (weer) nat boven Fred zn bed aan bakboordzijde van de kajuit. We meenden door het te laten kitten van de ramen tijdens het onderhoud van de winter die lekkage te hebben verholpen. We hebben wel meer regen gehad de afgelopen weken en toen bleek alles steeds droog, en dan nu ineens weer natte plekken en gedrup 🙁 Murphy mee ingepakt?
Waarschijnlijk is het de afvoerpijp van kajuitdak naar gangboord die een lek heeft. Iets anders kunnen we niet verzinnen. ‘snachts nog geprobeerd daar een tuinslang in te monteren die dan zonder waterafgifte onderweg het regenwater van het dak zou kunnen afvoeren, maar het ding is de haakse bocht niet door te krijgen. Morgen maar verder zien, voor de nacht een plastig prop gemonteerd met tape. Die heeft gelukkig gehouden, Fred aan stuurboord slapen en ik in het puntbed.

Zaterdag 23 juni 2012
De boel bleek droog na een nacht slapen en toch wel wat gespatter. Eerst maar verse broodjes gehaald om riant te ontbijten, koffie er bij … en plannen maken. We gaan er van uit dat de lekkage inderdaad uit de standpijp komt, en hebben die wat definitiever dichtgemaakt met een flexibel stuk rubber wat de boel moet afdekken, dan maar een overstroomde dakrand, zolang het water buiten blijft is dat geen punt. Tijdens het douchen mensen gesproken die op Lauwersoog hebben gelegen, lagerwal met deze wind. Ze hadden amper geslapen zo’n gebonk van boot tegen de walkant/steiger. Ons plan om die kant op te gaan werd ineens een stuk minder aantrekkelijk. We liggen in onze eigen box super-luw, gratis, met stroom, goed sanitair, dus waarom zouden we moeten verkassen. Het is heerlijk rustig, en we hebben auto bij de hand als we boodschappen willen doen.
Kollum heeft dit weekend sail en braderie, dus de knoop doorgehakt. We wachten de regendag hier af. De alternatieven, Zoutkamp, Dokkum of Lauwersoog zijn bij regen op een zondag net zo min levendig. We amuseren ons toch wel. Omdat het vandaag (zaterdag) nog mooi weer is, gaan we onze nieuwe bbq op gas inwijden 🙂
Terug naar Kollum, rondgelopen over de braderie en bootjes gekeken bij sail in een zonnetje, de inkopen voor de BBQ gedaan. Inmiddels is het half 3 geworden en zijn we er op de boot aangeland; de korte broek en het hempie kunnen aan. In het zonnetje, praktisch uit de wind, terwijl je die hoort gieren door de bomen en het staand want van de omringende zeilboten die niet zo luw liggen is het gewoon vakantie vieren.
Tijd voor een drankje 🙂
De nieuwe gas BBQ is ingewijd, het ding heeft er goed de sokken in en brandt de marinade van het vlees en de kip-spareribs met honing mosterdsaus goed – lees te veel – in. Tussentijds die zwarte troep af moeten wassen, maar het overall resultaat is prima te doen. Gelukkig hadden we geen buren, want de rook en de bbq-lucht waren toch wel duidelijk aanwezig; helemaal reukloos is het dus niet.

Zondag 24 juni 2012
Zoals voorspeld begon de dag al heel vroeg (midden in de nacht) met regen, en niet zo maar een beetje, nee hoosbuien, de hele dag door. Troosteloos weer, harde wind, en water. De dag doorgebracht in de kajuit met een boekje, internet en veel koffie. Gelukkig hadden we gereserveerd in de Dream, het restaurantje aan de oude sluis wat maar 3 avonden per week open is. Vorige keer dat we er waren konden we er niet meer bij, vol! dus wijs geworden nu gereserveerd. Maar goed ook want op ons 2 persoonstafeltje na was alles vol. Heerlijk gegeten, een speciaal Mediterraans menu in de hoop dat het mooi weer zou worden stond dat op de kaart. Helaas was het weer de spelbreker en werden de vlees en visgerechten die anders buiten op de BBQ bereid zouden worden nu in de keuken gegrild, maar de smaak was er niet minder om. Na 3 uur tafelen rolden we zowat richting boot, voldaan, rozig en lekker warm geworden.

Maandag 25 juni 2012
Het weer was alweer volgens voorspelling. Regen en heel harde wind waarbij de voorspelling was dat het smiddags nóg harder zou gaan waaien. Daarom vroeg vertrokken richting Lauwersoog om – als het meezit – dinsdag dan écht de tocht richting Wad te maken. Een hachelijk overtochtje, de wind was (bleek achteraf op de site van windfinder) toch een dikke 7 met vlagen. Dat waren grote koppen op het meer en heel veel buiswater. Zeker het laatste stuk, lagerwal, was niet fijn. Rollen en heel veel water in de kuip wat dus niet weg kan. Zoveel mogelijk weggedweild, maar dat was letterlijk dweilen met de kraan open. Geland in de Museumhaven, een stuk leuker liggen dan de grote haven Noordergat. ‘s-Middags werd het zowaar droog en er kwam een zonnetje bij. Nog even een rondje gelopen en een kijkje genomen in de vissershaven waar je zowat de steigers afwaaide. Je kan haast niet voorstellen dat het dinsdag zoveel beter is dat we weg kunnen. Enfin we zien wel. Gekookt aan boord.

Dinsdag 26 juni 2012
Rond 12 uur vertrokken, veel eerder dan half 2 kunnen we niet door het geultje van Brakzand, zelfs niet met een platbodem, en de haven van Schier is nog krapper bemeten qua diepte.
Voor je t Wad op kan moet je door de sluis, en dat ding nekt ons elke keer. Er staat een enorme stroming de sluiskolk in om te zorgen dat er geen zout water doorlekt. Dus als eerste de achtertros vast en die moet je dus vast voorop monteren zodat je uitloop hebt.
dat ging niet goed., We kwamen niet dicht genoeg bij de kant om een bolder of een touw te pakken en vliegen is lastig dus we schoten te ver door. Toen ik – voorop – eindelijk de achtertros vast kon zetten schiet je dus nog een scheepslengte door, en die ruimte was et niet meer voor de brug. Met de pikhaak met man en macht af gezet zodat we de voorstag niet kwijt raakten die al stevig tegen de brugrand aanzat. Gelukkig hielp de sluiswachter door een achterlijn aan de andere zijde van de kolk aan te pakken en ons achteruit trok, zodat we aan de andere kant van de sluis kwamen liggen. Verdiende niet de schoonheidsprijs, maar de schade bleef beperkt, onze vlag voorop is gesneuveld tegen de kademuur. Achteraf bleek dat we te vroeg groen hadden gekregen, de sluis was nog niet uitgespuid en er stond domweg veel te veel stroom om verantwoord te kunnen aanleggen, maar ja, met groen ga je varen…
Met het hart in mn keel de sluis uit, rug was ook niet blij met dit soort acties, maar gelukkig bleek de Waddenzee ons goedgezind en die lag er relatief rustig bij. Wel heel veel stroom tegen en ook de wind pal op de kop, dus van zeilen kwam niks, de tocht naar Schier ondernomen. Het blijft mooi op de Waddenzee, de ruimte, de geur, de rust…. geweldig.
Van tonnetje naar tonnetje, over het Brakzand heen, dat komt nogal nauw anders loop je onherroepelijk vast, daarna nog zo’n geultje richting de haven. Vorig jaar stonden er alleen nog maar prikken, wilgenstaken, nu waren er zelfs rode boeitjes uitgelegd, een soort van rode loper die ons naar Schier leidde. We kregen een mooi plekje voor de kant, en een uur later lagen er twee platbodems op ons aangemeerd. Een gezellige boel. Inmiddels trekt de lucht open en komt zowaar de zon er bij. Het vakantiegevoel ontkwaakt nu echt.
Aan de andere kant van ‘onze’ steiger ligt een Dehler 29 die we ook al hadden gezien in onze eigen haven van t weekend. t bleken daar passanten te zijn die ook een weekend slecht weer hadden afgewacht. Na een tijdje te hebben staan kletsen werden we uitgenodigd voor een biertje, wat er aardig wat meer werden. De schipper bleek ook geen onverdienstelijk kok en we werden volgestopt met worst en kaas en later met bassi, een eigen vindsel van rijst met bamikruiden. t smaakte prima, gebakken eitjes er over en een bak sla er bij.
Daarna de benen maar even gestrekt om die overmaat aan bier een beetje kwijt te raken, het dorp in, een ijsje gehaald als toetje en nu bij zonsondergang in de kuip met een flesje spa. Even maar geen drank meer.
De lucht vlamt, windveren trekken hun strepen, er komt ander weer aan, wat … geen idee dat zien we morgen dan wel weer. We blijven hier nog een dagje, naar Ameland betekent 3 uur voor hoog water varen, en hoog is het om 4 uur .. smorgens én smiddags dus.
Midden in de nacht uitvaren is gekkewerk, zeker omdat de tocht naar Ameland begint met een niet betonde prikken geultje, daar moet je goed licht bij hebben. En waarom zouden we gaan racen vaneiland naar eiland, we hebben vakantie.

Woensdag 27 juni 2012
Het weer bleek redelijk, weinig regen gehad, het tentje heeft nauwelijks nut gehad. Een beetje aangelummeld, boodschappen gedaan, want onze buurtjes kwamen een borrel terug halen.
Smiddags gelukkig weer buiten kunnen zitten met die borrel en een hapje. Besloten nóg maar een dagje te blijven, Schier blijft een leuke haven.

Vrijdag 29 juni 2012.
smorgens vroeg gaan varen, met het tij me. Half 8 voeren we uit om over 3 Wantij’s heen richting Ameland te vertrekken. Volgens de planning en Quictide (een programmaatje op de pc wat heel slim aangeeft op basis van je diepgang en de getijdetabel hoeveel water er staat in de geulen van het Wad. We hadden berekend dat we op het Wieringerwad ergens bij ton 23 vast zouden lopen en jawel, precies dáár zijn we gaan ankeren. Voor ons voer een grote vissermansschokker die aangaf vast te lopen en om die te gaan passeren in zo’n krap vaarwater is niet handig, de kans dat je dan te dicht bovenop hem ook vastloopt is niet slim, wanneer het water weer komt ga je dwarrelen en je wil elkaar niet voor de voeten lopen. Dus het anker uitgegooid. We dachten ver genoeg van de ton af te (gaan) liggen maar dat doen we in t vervolg toch nog echt wel wat verder van zo’n ding af.
Na een uurtje ankeren lag Bolster echt droog. Mooi om te zien hoe ze dan op het natte zand ligt. Toch anders dan op een bok op de kant. Met het zwemtrapje, wat voor het eerst anders gebruikt werd dan als kastje in het toillet (de reserve wcrollen en aanverwante artikelen blijven er ook tijdens het varen prima in vaststaan) van boord geklommen. Gelukkig hadden we waterschoentjes bij ons want er lagen heel veel mossel en oesterbanken. Dan ben je blij met dingen aan je voeten. De geultjes die her en der ontstonden stroomden het resterende water hard naar zee, wat een stroming, zelfs als je er maar tot je enkels in staat. Heel veel vogels die fourageren en de zeehonden die we onderweg wel zagen zwemmen wilden niet op onze zankdbank zonnen, helaas. Nu zaten we wel heel dicht onder de Friese kust, die blijven vast verder richting zee op de Engelsmanplaat en het Rif. Een route die we vandaag niet nemen omdat we dan uren eerder hadden moeten vertrekken. Na een uur of 3 kwam het water weer hard op. En ook de wind trok stevig door. We waren gaan ankeren op het zware vooranker, met 15 meter ketting kop in de wind en stroom op de kop maar we wisten dat de stroom nu uiteraard van de andere kant zou komen. Uit de verhalen van anderen hadden we gelezen dat zelfs met een fikse wind op de kop, de stroom toch vaak wint en je dus tegen de wind in wordt gedraaid (dat zou achteruit de vaarrichting worden, dus hebben we het achteranker uitgelegd, en het vooranker opgehaald, zodat we het achterop konden leggen zonder met 15 meter ankerketting te moeten gaan slepen over het hele schip bij binnenhalen.
Niet zo slim achteraf, het idee was op zich goed, alleen we kwamen door deze actie veel te dicht in de buurt van de ton, en met zo’n ding wil je geen aanvaring, zeker niet wanneer je je schip net zo fraai geverfd hebt. Enfin, een boel getrek en gesjor aan de ankerlijn, tegen stroom in… wat een krachten komen daar op te staan. Geprobeerd om op de motor wat verder achteruit te komen, maar daar liepen we vast met de achterkant en we weten van vorig jaar dat motorvermogen en vastzitten geen goede combi is, je loopt dan snel warm omdat de koelpijpen hun warmte niet kwijtkunnen aan het langsspoelende water.
Gelukkig kwam het water snel en konden we onze driftsituatie snel hanteerbaar maken door heel zachtjes het hoge deel van het Wieringerwad op te tuffen, wetend dat we elk moment weer vast konden lopen. Maar met onze aangepaste snelheid is het prima gelukt. Een ervaring rijker!
Toen was het nog een heel stuk varen, we moesten het hele eiland nog onderdoor tot we bij de haven kwamen en de wind, die qua voorspelling 3-4 zou zijn werd harder en harder en volgens de verkeerstoren zaten we in een dikke 5-6. Douches met zout water over ons heen wanneer we kop in de wind voeren. De golven tegen de zijkanten of schuin voorop waren minder pretting, enorm aan het rollen, de giek klapte heen en weer en af en toe kwam er wat water over de zijkant heen. Iets wat met een niet-zelflozende kuip geen pretje is. Het bleef gelukkig beperkt tot wat gespatter en geklots, maar het bevestigde me des te meer in het plan van de winter een vloer in de kuip te laten zetten zodat het inkomende regen en spatwater afgevoerd kan worden. Een veel veiliger gevoel.
Het laatste stuk, de haven al in zicht, duurt dan eindeloos; nog dik een uur varen en de golven werden hoger en hoger – het zeegat gooit er dan nog een schepje of wat bovenop – en je zit dan ook nog eens met veerboten die af en aanvaren. De haven van Ameland ligt aan de andere kant van de veerdam, en het laatste stuk deel je het vaarwater met die veerboten, en het blijft een heel smal stukkie vaarwater.
Bij binnenvaart in de haven – pal vloed – bleken de wind vol de haven in te staan. Omdat het water hoog stond is er nauwelijks luwte, dus moesten we met wind schuin op de kont aan lager wal aanmeren op een andere platbodem. De hoge wal lag al 2- en 3 dubbel, dus om dar op te landen is ook zo wat. Gelukkig heeft Bolster een ruim bemeten motor, dat hoor je dan ook wel, wat er voor zorgde dat de bewoners van de omliggende boten die allemaal lekker binnen zaten vanwege het te heftige weer, naar buiten kwamen. Konden ze mooi een handje helpen.
Zo bereidwillig als op Schier, waar ook de havenmeesters in dat geval altijd aanwezig zijn is Ameland het andere uiterste. Iedereen staat in zn kuip te kijken en steekt geen hand uit. Gelukkig waren de bewoners van de catamaran voor ons uitzonderingen en die pakten ons aan op de onbewoonde platbodem naast ons. Zonder stukken zijn we netjes op onze en hun stootwillen geland.
Het was inmiddels een uur of 7 savonds en we hadden het helemaal gehad. Eerst maar uit alle natte spullen gepeld, en toen een biertje om het zout weg te spoelen. Even een waslap door het gezicht om het ergste zout weg te spoelen. De boot was een en al zoutkristal en zand, een klus voor morgen, geen puf meer om dat nu aan te pakken. Aangezien we de dag vroeg begonnen waren met crackers, de bakker was nog niet open toen we wegvoeren, hadden we ook best wel trek. Dus na ons biertje het dorp ingelopen, in zoute kleren, met zout haar het dorp ingelopen en uiteindelijk een pizzeria gevonden. We wilden iets makkelijks en snel. En hij was ook nog eens superlekker. Terug bij de boot, terwijl we ons net verheugd hadden op een goede nachtrust met uitslapen, hoorden we van onze inmiddels aangekomen buren dat ze om 5 uur wilden varen. Het was geen optie om toen nog te verhalen, zij buitenop en wij binnenin omdat het veel en veel te hard waaide. Dus zouden ze ons kloppen op het moment dat ze zo ver waren. Dat is het ‘nadeel’ van wadvaren, het tij is altijd de baas. En dubbel liggen is ook iets waar je aan moet wennen, want dat is bijna in elke haven wel aan de orde. Na onze eerste droogvalsessie zijn we als een blok in slaap gevallen.

zaterdag 30-6-2012
Om half 6 klopten onze buren ons wakker, gelukkig was de wind een stuk minder geworden en hebben we even de motor gestart, hen weg laten tuffen en zijn wij op hun plekje voor de wal geland en terug het bed in gedoken. Om 9 uur pas weer wakker… lang geleden dat ik zo heb kunnen uitslapen. Na een lekkere douche, dat zout moest nu toch echt wel uit de haren, broodjes gehaald, op gemak ontbeten en het dorp in gegaan. De wind zou het hele weekend volgens de havenmeester nog heel fiks doorstaan, dus we hebben maar besloten om hier een paar daagjes te blijven, geen straf 🙂 Fred had gisteren tijdens de overtocht geen zeiljack aangehad, dus diens vest kan rechtop staan van het zout. Maar even een nieuwe aangeschaft, want dikke vesten wassen in de vakantie is niet in de planning. Inmiddels is het middag, de wind blaast er fiks overheen en er zijn maar heel weinig schepen uitgevaren, iedereen vindt het wel goed zo. Een wijntje smaakt lekker in de zon. In het dorp loopt iedereen in hemdje en korte broek, en zo zaten wij er aanvankelijk ook bij, maar de wind is toch te hard en te fris nu het weer hoog water wordt en we geen beschutting meer hebben van de veerdam. Dan maar een trui erbij aangeschoten.
Inmiddels realiseren we ons dat week 1 van de vakantie al weer om is.

 

Het klusseizoen loopt ten einde

Het fotootje vertelt dat Bolster voor de komende tijd klaar is voor onder water. Dat wil zeggen dat het stralen en coaten inmiddels is afgerond en dat we kunnen beginnen met het weer bevestigen van allerlei onderdelen. Ze is mooi strak zwart van onderen, er zijn twee anodes op aangebracht van aluminium. Klaar om er weer een flinke tijd tegenaan te kunnen. Jachtwerk Dijkstra te Ee heeft een mooie klus geklaard met het stralen en coaten. Er zijn nog een paar kleine dingetjes die nog moeten maar dat is een klusje voor door de week. Hoewel we nu de brug bij de sluis wel moeten laten openen want Bolster begint weer steeds meer op een zeilboot te lijken. Met staande mast, giek en een mooie grote wimpel. Inmiddels zijn alle elektrische zaken ook weer aangesloten en functioneren naar wens, de laatste likjes lak worden aangebracht en hebben we een gasmelder geïnstalleerd. De lampjes waren nog een apart project, ik moest me helemaal  onderin het schip opvouwen om het heklicht te repareren. Maar ook dat is gelukt . Een nieuwe waterzak, een nieuwe staalkabel voor de strijkinstallatie  en de vetleren medaille van de SSRP zijn ook geïnstalleerd. Nu nog de laatste puntjes op de i (de zijzwaarden) en dan kunnen we eindelijk zeilen. En daar zijn we dan na deze klusmarathon ook echt aan toe. Nog twee weken en dan kunnen we eindelijk. Zo laat is ons seizoen nog nooit begonnen.