Een reisje naar Enkhuizen – 6 november


Dit weekend wordt in Enkhuizen de Klassieke Schepen beurs georganiseerd; iets wat ons met een platbodem wel een leuke weekendbesteding lijkt.  Het is nog steeds wennen om een weekend door te moeten brengen op de wal.  Op naar Enkhuizen dus, waar we gelukkig droog weer treffen ook al is het kil en grijs en guur.

Eerst maar eens even rondkijken aan de steigers waar een hele verzameling grote en kleine klassieke schepen liggen.  Leuke gesprekken gehad en trotse rondleidingen door eigenaars van schepen.  De Deining (de schouw waar we ooit voor hadden ingeschreven voor de Waddencursus) lag er ook. Uiteindelijk zijn we daar nooit mee gaan varen, wel mee gaan opvaren op een Lemsteraak.  De kans om nu alsnog aan boord te komen lieten we niet glippen. ’s-Middags konden we inschepen. Daarna rondgezworven in de tent die veel standjes over van alles en nog wat bevatte.

We kwamen ook de stand tegen van  VSRP, de vereniging van rond-en platbodems waar je je schip kan laten registreren in het  ‘stamboek’  wanneer je aan de voorwaarden voldoet. Voor de zekerheid hadden we de maten en originele bouwtekeningen meegenomen.  Een heel leuk gesprek met een enthousiaste man die nota bene op (bijna) loopafstand van ons vandaan woont.  Hij heeft de tekeningen meegenomen en gaf ons goede hoop dat Bolster opgenomen kon worden in het Stamboek.  Er waren meer JonkerPaans schouwen met een officieel stamboekerkenning.  Grappig was dat een straatgenoot van ons – helaas net verhuisd – ook een Jonkerpaans Zeeschouw heeft. Inmiddels hebben we al een (voorlopige) goedkeuring binnen, en een registatienummer! Bolster is erkend als echte Zeeschouw. Om officieel in het stamboek te worden opgenomen moeten we nog een paar foto’s  (waaronder die van het onderwaterschip)  opsturen. Gelukkig hebben we die gemaakt toen Bolster in de touwen van de kraan hing.

Na een kop koffie en een broodje moesten we ons naar de Deining haasten voor de proefvaart. Het werd geen zeilen maar wel manoeuvreren op de motor. Een ervaren bevlogen schipper heeft ons de kneepjes van het sturen laten ervaren. Wat was ik blij met mijn lessen van Scheepswijs deze zomer. We voeren niet al te ver van de steigers van de Beurs en er waren heel wat ogen op ons gevestigd.

Het stilleggen van het schip, het achteruitvaren,  allemaal oefeningen die we ook met Marianne hadden gedaan kwamen weer aan bod met een totaal ander schip, groter en zwaarder en met een andere motor. Fred vond dat ik vooral aan het roer moest … eigenlijk best een goed idee want ik laat het toch (te) vaak aan hem over.  Als klap op de vuurpijl moest ik in een veel te nauwe inham tussen te dure schepen in ‘straatje keren’.  De eigenaar van een scherp jacht van een paar ton kwam al gestrest met een enorme stootwil aangerend om de dreigende botsing te voorkomen.  Niet nodig uiteraard, met een cm of 20 speling en heel gecontroleerd draaiden we langs zijn romp weg.  Maar goed dat hij de goudvissen op mijn rug en guppen in mijn handen niet gezien had.  De schipper gaf mij het vertrouwen dat het ging lukken. Terug naar de kade,  alweer aanleggen met veel te veel ogen, ging niet helemaal goed, maar omdat het vrijwel zonder snelheid ging, met stootwillen op de goede plekken ertussen,  was er geen schade en de enige stress die er was was bij mij als roerganger diep van binnen. Goed voornemen voor volgend jaar: meer oefenen op de motor!